I SA/Gl 144/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, , , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 15 grudnia 2009 r. na oznaczoną wyżej w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. pełnomocnik skarżącej zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że natychmiastowe jej wykonanie skutkować będzie niepowetowanymi konsekwencjami, w szczególności skarżąca nie będzie miała możliwości utrzymania siebie i własnej rodziny jeżeli będzie musiała jednorazowo zapłacić kwotę [...] zł. Postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 ppsa w razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie, może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, który po przekazaniu doń skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek. Przystępując zatem do rozpoznania wniosku, odnotować trzeba w pierwszej kolejności, że w myśl art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi do sądu co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, które, w świetle treści przywołanego już art. 61 § 3 ppsa, polegają na niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Składając ów wniosek, pełnomocnik strony nie wykazał, aby wykonanie decyzji stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowało trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik skarżącej ograniczył się bowiem jedynie do sprecyzowania żądania, podając jego bardzo lakoniczne uzasadnienie. Poprzestał mianowicie na wskazaniu, że w przypadku jednorazowej zapłaty kwoty [...] zł., skarżąca nie będzie miała możliwości utrzymania siebie i własnej rodziny, a nie zobrazował okoliczności, które uzasadniałyby istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił przecież żadnych dokumentów, które obrazowałyby jej aktualną sytuację finansową. Ponadto należy też podnieść, iż wykonanie decyzji nakładającej obowiązek zapłaty zobowiązania podatkowego ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi może sprawić, iż wszelkie należności uiszczone na podstawie tej decyzji zostaną zwrócone wraz z odsetkami ustawowymi. W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.