I SA/Gl 1442/14

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi K. I. od Skarbu Państwa - z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - wynagrodzenie w kwocie 442,80 (słownie: czterysta czterdzieści dwa 80/100) zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 (słownie: osiemdziesiąt dwa 80/100) zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 12 marca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Gliwicach zwolnił skarżącego od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji) i jednocześnie ustanowił dla niego adwokata z urzędu (pkt 2 sentencji). Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata K. I. W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 30 czerwca 2015 r. pełnomocnik substytucyjny ww. adwokata wniosła między innymi "o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu" i oświadczyła, ze wyznaczony z urzędu pełnomocnik jest płatnikiem VAT. Wyrok kończący to postępowanie zapadł w dniu przeprowadzenia rzeczonej rozprawy. Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 sierpnia 2015 r. Pismem z dnia 24 sierpnia 2015 r. adwokat skarżącego poinformowała, że nie stwierdziła podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu. Jednocześnie wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, które nie zostały pokryte w całości, ani w części. W załączeniu do ww. pisma pełnomocnik przedstawił (do wiadomości Sądu) opinię z dnia 24 sierpnia 2015 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 30 czerwca 2015 r. Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") adwokat wyznaczony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wspomniane przepisy zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.; dalej w skrócie: "rozporządzenie"). Orzekający w kwestii wniosku referendarz sądowy, działający tutaj na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zobowiązany jest do poczynienia ustaleń, co do rzeczywistej aktywności pełnomocnika, któremu ma zostać przyznane wynagrodzenie. Należy więc stwierdzić, że aktywność ustanowionego w tej sprawie adwokata sprowadziła się do reprezentacji skarżącego w toku rozprawy (z wykorzystaniem pełnomocnika substytucyjnego) oraz do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. Taki stan rzeczy pozwala na kumulację obu wymienionych składników wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują przede wszystkim opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zostały określone w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Dotyczą one spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (lit. a), spraw w przedmiocie skarg na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b) oraz innych spraw, kiedy stawka ta wynosi 240 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie – w którym skarga została wniesiona na decyzję organu podatkowego w sprawie ulg płatniczych, a konkretnie – umorzenia zaległości podatkowej – należy do tej trzeciej kategorii spraw, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Pełnomocnikowi, wyznaczonemu i wykonującemu czynności w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, przysługuje zatem wynagrodzenie w wysokości 240 zł Dodatkowo, w skład przyznanego wynagrodzenia wchodzi należność za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł (patrz § 18 ust. 1 pkt 2b rozporządzenia). Sumę obu składników wynagrodzenia należy powiększyć o kwotę 82,80 zł, tj. o wartość podatku od towarów i usług, obliczonego w oparciu o stawkę tegoż podatku obowiązującą w dniu orzekania (23 %; patrz § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia). Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. z uwzględnieniem przywołanych wyżej przepisów rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.