I SA/Gl 145/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi R.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącemu adwokata. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podniósł w szczególności, że tak jak jego małżonka jest osobą bezrobotną, która z końcem stycznia bieżącego roku utraciła prawo do zasiłku. W konsekwencji dochody w jego gospodarstwie domowym ograniczają się obecnie do kwoty 650 zł, będącej zasiłkiem otrzymywanym przez jego małżonkę jako rodzinę zastępczą dla ich małoletniego wnuka. Według wniosku skarżący nie posiada żadnego majątku, poza samochodem osobowym oraz prawem do nieruchomości, na której zamieszkuje. Wnioskodawca z własnej inicjatywy i na wezwanie referendarza sądowego przedstawił dokumenty potwierdzające generalnie powyższe okoliczności, w szczególności: kserokopie decyzji z dnia 1 lutego 2012 r. orzekających o utracie przez niego i przez jego małżonkę prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na upływ ustawowego okresu "jego pobierania", wyciągi z rachunków bankowych oraz odpis decyzji z dnia 10 lutego 2009 r. przyznającego pomoc pieniężną na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie rozpoznającego wniosek skarżący wykazał, że w jego przypadku powyższa przesłanka została spełniona. Jest on bowiem osobą bezrobotną, która niedawno utraciła prawo do zasiłku; w identycznej sytuacji znajduje się jego małżonka. W konsekwencji jedynym dochodem rodziny pozostaje zasiłek przyznany w związku z faktem, że skarżący wychowuje dziecko w ramach rodziny zastępczej. Nie ulega jednak wątpliwości, iż kwota zasiłku jest niewielka, zresztą już w założeniu ma ona tylko częściowo pokrywać koszty utrzymania, i to nie całej rodziny, lecz wyłącznie dziecka. Trudno zatem przyjąć, by w takim stanie rzeczy skarżący mógł wygospodarować choćby minimalną kwotę na potrzeby postępowania. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tego Prawa orzeczono jak w sentencji.