I SA/Gl 145/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M.B. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 6642 zł (słownie sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa złote, w tym podatek VAT w kwocie 1242 zł), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2012 r. ustanowiono skarżącemu pełnomocnika, którym następnie wyznaczony został adwokat M.B. Pełnomocnik ten stawił się na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r., gdzie przedstawił swoje stanowisko i wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej, oświadczając, iż koszty te ani w całości, ani w części nie zostały pokryte przez skarżącego. Następnie pełnomocnik wniósł o sporządzenie i doręczenie wyroku wydanego na wspomnianej rozprawie wraz z uzasadnieniem i otrzymawszy jego odpis, w piśmie z dnia 3 września 2012 r. ponowił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jednocześnie oświadczył, że nie znajduje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 11 lipca 2012 r. i krótko przedstawił powody, dla których zgadza się z tym orzeczeniem. Zaznaczył zarazem, iż poinformował o tym stronę, przesyłając jej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, której egzemplarz załączył do pisma. W takim kontekście pełnomocnik zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia uwzględniającego również sporządzenie tej opinii. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) adwokat wyznaczony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wspomniane przepisy zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują przede wszystkim opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zostały określone w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r. Dotyczą one w szczególności spraw, w których, tak jak w sprawie niniejszej, przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (lit. a). W przypadku takich spraw należy stosować stawkę obliczoną na podstawie § 6, uzależnioną od wartości przedmiotu sprawy, czyli w sprawach sądowoadministracyjnych od wartości przedmiotu zaskarżenia. W rozpatrywanej sprawie wartość ta wynosi 60.440 zł, wobec czego zastosowanie w niej znajduje stawka wskazana w § 6 pkt 6 rozporządzenia, wyznaczona (dla spraw o wartości przedmiotu powyżej 50.000 zł do 200.000 zł) na kwotę 3.600 zł Zauważyć jednak wypada, że pełnomocnik, poza czynnościami w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, tj. udziałem na rozprawie i złożeniem wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządził również odpowiedź o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku, co w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia z 2002 r. zostało uznane za czynność zasługującą na wynagrodzenie za postępowanie już w drugiej instancji, niejako stanowiącą substytut skargi kasacyjnej, która tego rodzaju postępowanie wszczyna. Otóż w świetle tego przepisu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należy się 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Tym samym w rozpatrywanej sprawie pełnomocnikowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje także wynagrodzenie w wysokości 50% stawki za pierwszą instancję, czyli kwota 1800 zł – łącznie zatem należy przyznać mu kwotę 5400 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę trzeba nadto podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, czyli o 23%. Wobec powyższego na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwzględnieniem § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.