I SA/Gl 1459/06

POPSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędziowie NSA Anna Wiciak, Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), Protokolant Iwona Dybkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ([...] zł ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 30 sierpnia 2005 roku skarżący A. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. – Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] roku – Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. Bezpośrednio przed terminem rozprawy wyznaczonej w dniu 14 grudnia 2006 roku, pełnomocnik strony skarżącej przysłał telefaksem pismo datowane na dzień [...] 2006 roku, z którego wynikało, iż tego samego dnia doręczono skarżącemu decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku – Nr [...] wydaną w oparciu o przepis art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na mocy której uchylona została zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. oraz poprzedzająca ją decyzja organu podatkowego I instancji, a postępowanie w spawie zostało umorzone. W tej sytuacji pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o umorzenie postępowania i orzeczenie o kosztach procesu stosownie do wskazanych przepisów. Wobec powyższego, pełnomocnik organu, przychylając się do wniosku strony przeciwnej o umorzenie postępowania, również złożył takowy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przystępując do wskazania motywów, którymi kierował się Sąd w wydaniu swego rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności wskazać należy na treść przepisu art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. "Lexis-Nexis", Warszawa 2004, str. 106). Wskazana sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Uwzględnienie w całości skargi przez organ powoduje jednocześnie, że odpada przyczyna, dla której zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie organu podatkowego II instancji, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi, bezprzedmiotowym. Z wyżej wymienionych względów, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach oparte zostało na art. 201 § 1 w związku z art. 200 i 205 § 2 cytowanej ustawy.