I SA/Gl 1463/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędziowie WSA Beata Machcińska (spr.), Adam Nita, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lipca 2020 r. sprawy ze skargi I. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania oddala skargę. Przedmiotem skargi I. L. (L., dalej "strona" lub "skarżąca") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wydane w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Skarżąca złożyła trzy pisma do [...] Urzędu Skarbowego w C. z datą wpływu przypadającą na dzień [...] r. Pierwsze zatytułowane: "Wyjaśnienie do mojej prośby z dnia złożonej do Urzędu Skarbowego w trakcie rozpatrywania sprawy o umorzenie długu nr [...] na odpowiedź Urzędu Skarbowego z dnia [...]." W treści pisma strona wskazała m.in.: "Kiedy zaczęłam starać się o ulgę z programu de minimis usłyszałam, że mój wniosek będzie przede wszystkim weryfikowany z innymi wnioskami, badana będzie moja konkurencyjność z innymi firmami także zagranicznymi. Zostało to przedstawione w ten sposób że (...) potrzebny jest ktoś, kto potrafi sporządzić prawidłowy wniosek, będzie umiał odpowiedzieć na wszelkie pisma, znać odpowiednie paragrafy, może jakiś tłumacz przysięgły - kiedy pisma będą gdzieś krążyć po Europie. W końcu to przecież Fundusz Europejski a ja nie mam pieniędzy, siły bo muszę się borykać ze zwykłą codziennością (...). Rozumiałam, że w fazie początkowej składam dokumentację do Urzędu Skarbowego, który jako pośrednik nadaje sprawie dalszy bieg do mitycznej instytucji Funduszy Europejskich". Dalej strona stwierdziła, że żałuje, że Jej sprawa nie trafiła na "pokoje europejskie", wskazała: "z powyższej procedury wynika, że urzędnik Urzędu Skarbowego ocenia konkurencyjność firmy na tle firm europejskich. Jakie ma do tego kwalifikacje, jaką wiedzę, jakie doświadczenia. Nie zna realiów ani praw rządzących na europejskich rynkach, nie zna zwyczajów ani pobudek jakimi kierują się tamtejsi urzędnicy. W krajach wysokocywilizowanych urzędnicy państwowi spełniają inną rolę niż w Polsce. (...) W Niemczech, Danii, Anglii petent nie jest odsyłany żeby sobie poszukał kruczków prawnych tam urzędnik sam załatwia sprawę obywatela (...). Urzędnicy w Europie i w Polsce to dwa inne światy, inne sposoby myślenia (...). Biorąc pod uwagę przychylność i dbałość urzędników europejskich o swoje rynki pracy, przedsiębiorstwa, przedsiębiorców można założyć, że szczodrze szafują dotacjami z Funduszy Europejskich". Drugie pismo zatytułowane jest: "Odpowiedz: Odpowiedz na decyzje Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr sprawy [...]." Skarżąca w piśmie tym wskazała m.in., że: "Urząd Skarbowy ma świadomość niszczenia polskich przedsiębiorców i polskiego rynku. (...) Urząd Skarbowy nie dokładnie przeanalizował tabelę spadku dochodów od roku 2004 do roku 2017." Dalej odniosła się do stwierdzeń organu pierwszej instancji i skonstatowała: "cały ten akapit jest przekłamaniem, próbującym zniekształcić rzeczywistość. Jak pisałam wcześniej zakład mój został założony w roku [...] przez wszystkie te lata dawał zyski, dawał ludziom pracę, aż do momentu bezkarnego, niekontrolowanego przez aparat państwowy zalania rynku polskiego przez towary chińskiej mafii". Skarżąca zacytowała inne stwierdzenie urzędu "nie przedłożono również żadnych dokumentów potwierdzających niezdolność męża strony do pracy" i odpowiedziała: "kto powiedział, że mój mąż jest niezdolny do pracy. Mój mąż miał pracę, trzech moich pracowników miało prace do momentu kiedy nie wpuszczono chińskiej mafii do Polski, która działa bezkarnie przy biernej aprobacie między innymi pracowników Urzędów Skarbowych (...)." W dalszej części strona odniosła się szeroko do problemu bezrobocia: "Społeczeństwo w sensie dosłownym jest wygnane za chlebem. (...) Mam na utrzymaniu syna, który ma [...] lat jest [...] ale pracy dla niego w C. nie ma". W piśmie do SK z dnia [...] w/w sprawie skarżąca pisze o swoim pracowniku opisuje swoją historię i jego śmierć z powodu [...] "Trzymałam go na etacie żeby dociągnął do choć wcześniejszej emerytury, miałam świadomość, że jak go zwolnię nie znajdzie pracy ze względu na wiek i chorobę " dalej pisze " (...) jego syn musiał wyjechać do Anglii bo w Polsce nie było dla niego pracy". Nadmieniam, że chłopak był po studiach, tam urodziło mu się dziecko, a nie w Polsce. Dalej pisze "małżeństwo córki rozpadło się z przyczyn ekonomicznych ". W kolejnych linijkach pisma strona odniosła się do tematu biedy i bezrobocia, a nadto wskazała: "W Polsce jest bardzo ogromna liczba ludzi nie płacących podatków, chociażby posłowie. Grupą społeczną, która nie płaci podatków są urzędnicy. Na ponad 1.000.000 rzesze urzędników tylko 10% wykonuje prace, która wytwarza podatek, reszta jest na utrzymaniu obywateli". Podniosła, że organ wybiórczo i tendencyjnie potraktował Jej sprawę: "ewidentnie brak rzetelnego wnikliwego potraktowania sprawy." Dalej skarżąca wskazała, że: "obowiązki wobec nas mają rządzący, posłowie, urzędnicy, bo żyją na nasz koszt, zwracam uwagę, że ani R., K. i wszyscy którzy wtedy rządzili, a okazuje się że było ich dużo, i nic nie robili dla społeczeństwa wręcz przeciwnie. Otóż ci ludzie nie brali naszych pieniędzy za swój wizerunek (...) brali pieniądze za swoją niby wiedzę." Strona skonstatowała: "należy tu postawić pytanie w czyim imieniu wypowiada się US kiedy pisze o sprawiedliwości, interesie społecznym, równości, bezpieczeństwie, zaufaniu do organów władzy. Jakiej władzy? Zabrakło wśród tych sloganów - braterstwa- wobec swoich rodaków." Trzecie pismo zatytułowane jest: "Odpowiedź na pismo: Odpowiedź na pismo Urzędu Skarbowego z dnia [...] dotyczącego sprawy [...] dotyczącego przekazania w/w sprawy do Izby Skarbowej w Katowicach". Strona poinformowała w nim, że złożone pisma nie są odwołaniem: "W swoim piśmie z dnia [...] Urząd Skarbowy w C. powiadamia mnie, że odsyła akta sprawy [...] do Izby Skarbowej Administracji Skarbowej w Katowicach powołując się na art. 227 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997. Nie wydaje się aby Urząd Skarbowy mógł zastosować ten artykuł dlatego, że w swoim brzmieniu zawiera on słowa: "organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie". Takie odwołanie z mojej strony nie zostało wysłane." (...) "Nadal zwracam się o umorzenie długu podatku PIT i VAT oraz zwrot niesłusznie odsetek od zaległości, kosztów egzekucyjnych, kosztów ponagleń, o które wnosiłam pismem z dnia [...] a, które powstały jak Urząd Skarbowy wie z przyczyn zaniedbań aparatu państwowego. " Jak wynika z treści pisma strona domaga się: umorzenia długu w podatku PIT i VAT, zwrotu niesłusznie - w jej ocenie - pobranych odsetek od zaległości, kosztów egzekucyjnych, kosztów ponagleń. Strona wspomina o uldze de minimis oraz o dotacjach: "Chojny urzędnik w W. kierując się patriotyzmem lokalnym umarza długi i rozdaje dotacje na lewo i prawo. " Strona nie wskazała o jaki rodzaj ulgi jej chodzi, nie przedłożyła żadnych dokumentów (np. oświadczenia o stanie majątkowym) potwierdzających jej sytuację majątkową ani nie przywołała żadnych okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie ulgi w jej indywidualnej sprawie. 2. Pismem z dnia [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. (dalej "organ pierwszej instancji") wezwał stronę - na podstawie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej "o.p.") - do uzupełnienia braków formalnych poprzez sprecyzowanie żądania i wskazanie jakich okresów dotyczy wniosek o udzielenie ulgi w formie umorzenia zaległości, tj. z podaniem miesiąca, roku i z rozgraniczeniem na poszczególne podatki. Organ pierwszej instancji wskazał, że uzupełnienia braków należy dokonać w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Organ pierwszej instancji podał rodzaje ulg w spłacie zobowiązań podatkowych i zacytował obowiązujące przepisy prawa w tym zakresie. Wyjaśnił na czym polegają ulgi i jakie dokumenty należy złożyć, aby się o nie ubiegać. W treści wezwania organ podatkowy zawarł informację o treści: "W przypadku jakichkolwiek wątpliwości odnośnie stanu zaległości podatkowych proszę kontaktować się z pracownikami w pok. [...] w tutejszym urzędzie." (...) Wszelkie wątpliwości co do treści niniejszego wezwania można wyjaśnić z osobą prowadzącą sprawę: A. W. - Starszym Ekspertem Skarbowym. Telefon kontaktowy: (...)." Powyższe wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym w dniu [...] r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanych w nim braków upłynął w dniu [...] r. 3. Pismem z dnia [...] r. zatytułowanym "Odpowiedź na wezwanie z dnia [...]", wysłanym z zachowaniem terminu, strona zarzuciła, że pomimo deklaracji i obowiązku wobec obywatela, organ podatkowy nie respektuje tego prawa i po raz kolejny okazał lekceważenie obywatelowi, bowiem nie odniósł się do pisma z dnia [...]r. zatytułowanego "odpowiedź na pismo Urzędu Skarbowego z dnia 30 sierpnia (...)", a poprzednio okazał lekceważenie na pisma z dnia [...] i [...] r. Strona podniosła, że nie ma prawnika, dlatego " łatwo mnie oszukać i wykorzystać moją niewiedzę prawniczą. W tej chwili to nawet dla mnie (...) staje się jasne, że US uchyla się od swoich obowiązków. (...) Ewidentne jest, że US nie ustosunkował się w sposób należyty do moich pism (...) ani raz nie pochylił się nad korupcją w aparacie państwowym, który doprowadził do nieszczęść polskich przedsiębiorców, a przede wszystkim doprowadził do okradzenia budżetu co już Urząd powinno żywo interesować. (...) Dlatego proszę o dołączenie moich pism do akt sprawy oraz opisów swoich poczynań na przestrzeni lat w sprawie doniesień o działalności mafii chińskiej, oraz dołączenie jak prosiłam moich zeznań, które złożyłam w US w latach wcześniejszych, o co prosiłam w swoim piśmie (...). Proszę dalej, aby nadać sprawie bieg zgodnie z procedurą." 4. Postanowieniem z dnia [...] r. (znak [...], [...]), wydanym na podstawie art. 216, art. 169 § 4 o.p., organ pierwszej instancji, po wszczęciu w dniu [...] r. postępowania w sprawie udzielenie ulgi w formie umorzenia zaległości podatkowych, pozostawił bez rozpatrzenia pisma strony z powodu nieusunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu [...] r. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że postępowanie o umorzenie zaległości wszczęte wnioskiem z dnia 6 lipca 2018 r. zostało zakończone decyzjami z dnia [...] r. (znak [...] i znak [...]), a zatem pisma strony, które wpłynęły do organu w dniu [...] r. zostały potraktowane jako nowy wniosek o ulgę. W związku z czym skierowane zostało do strony wezwanie z dnia [...] r. w trybie art. 169 § 1 o.p., (o uzupełnienie braków formalnych), a wobec nieuzupełnienia braków formalnych, organ nie mógł rozpatrzyć merytorycznie złożonego wniosku. 5. W zażaleniu na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji, strona wyjaśniła, że pisma z dnia [...] r. są kontynuacją sprawy [...]: "Wystąpiłam do US w C. w dniu 6 lipca 2018 z prośbą o umorzenie długu. W dniu [...] dostałam pismo z US abym zgłosiła swoje ewentualne wnioski do toczącej się sprawy. W tym czasie nie miałam żadnych zastrzeżeń, ani wątpliwości. Otrzymałam pismo z dnia [...] o odrzucenie mojej prośby o umorzenie długu. W prawidłowym czasie co wynika z pism do US, kiedy miałam na swoją odpowiedź zwróciłam się do US aby przysłał mi proste pismo z odpowiedzią na moje pytanie, abym mogła w pełni ustosunkować do owego odrzucenia. Pomimo ciągłych zapewnień o współpracy na każdym etapie sprawy US uporczywie odmawiał przesłania prostej odpowiedź, dopiero po interwencji Izby Skarbowej w Katowicach przesłał swoją odpowiedź datowaną [...]. Ja swoje pisma złożyłam [...]. Teraz myślę, że popełniłam błąd, ponieważ swoje pisma powinnam bezpośrednio kierować do Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, myślałam US przekaże tam wszystkie akta sprawy." Dalej strona stwierdziła, że organ pierwszej instancji w swoich uzasadnieniach udziela "skandalicznych" wypowiedzi i "mafię" na polskim rynku nazywa "kontrahentami": "Komisja do spraw wyłudzenia podatku VAT w sierpniu 2018 włączyła do licznych punktów, również na podstawie, tegoż raportu badanie działanie mafii chińskiej jej wpływ jak to zostało określone na wyrugowanie polskich przedsiębiorców, oraz ich wyniszczenie". Strona wskazuje, że jej firma w zeszłym roku obchodziła [...] - lecie działalności, a teraz nie ma do czynienia jak w każdym cywilizowanym kraju ze zdrową uczciwą, a przede wszystkim opodatkowaną konkurencją, ale z bezwzględnym cynicznym niszczeniem rynku przez obcą nację: "Ministerstwo Finansów, Skarb Państwa, US, zrezygnowały beztrosko z ogromnych sum na korzyść mafii. To co pisze US to policzek i pogarda dla polskich obywateli". Strona zażądała przedstawienia reakcji, tj. jakie US podjął kroki: "Jakie służby zawiadomił, o przestępstwach przeciwko państwu polskiemu i jego obywatelom". W końcowej części zażalenia strona zwróciła się o rozpatrzenie sprawy o "umorzenie długu'' w oparciu o pisma z dnia [...] r., z dnia [...] r., z dnia [...] r., z dnia [...] r. i z dnia [...] r. wraz z załącznikami. W jej ocenie, prawidłowa procedura powinna przebiegać w ten sposób, że US powinien przesłać odpowiedź na jej pismo i wtedy strona powinna zwrócić się do organu drugiej instancji o rozpatrzenie odwołania. 6. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej również "organ odwoławczy") postanowieniem z dnia [...] r. ([...] [...] [...]), wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 219 i art. 239 o.p., utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż do braków formalnych, które skutkują obowiązkiem organu podatkowego do wezwania wnioskodawcy na podstawie art. 169 § 1 o.p o ich usunięcie należy zaliczyć te braki, które uniemożliwiają nadanie wnioskowi właściwego biegu, a zatem - w przypadku wniosku o zastosowanie ulgi podatkowej - konieczne jest wskazanie o jaki rodzaj ulgi strona wnosi i do jakiego "długu" ta ulga ma zostać zastosowana. W sprawie, strona nie skonkretyzowała ani o jaki konkretnie "dług" chodzi (za jaki okres i w jakiej wysokości), ani nie wskazała podstawy prawnej wnioskowanej ulgi, a mianowicie czy wnioskuje o udzielenie ulgi: 1) która nie stanowi pomocy publicznej (art. 67b § 1 pkt 1 o.p.), 2) w ramach pomocy de minimis (art. 67b § 1 pkt 2 o.p.), 3) która ma stanowić pomoc publiczną (67b § 1 pkt 3 o.p.). W ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji zasadnie wezwał stronę w trybie art. 169 § 1 o.p. do uzupełnienia braków formalnych wniosku, a wobec nieusunięcia ich, wydał postanowienie o pozostawieniu podania strony bez rozpatrzenia. Zdaniem organu, braki formalne uniemożliwiały merytoryczne rozpoznanie wniosków skarżącej - chociażby z uwagi na brak wiedzy o trybie w jakim strona ubiega się o udzielenie ulgi w spłacie zaległości podatkowych i o jakie konkretnie "długi" (za jaki okres i w jakiej wysokości) chodzi w przedmiotowych pismach. 7. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca wyjaśniła, że pisma z dnia [...] r. dotyczyły sprawy wniesionej przez nią do organu pierwszej instancji w dniu [...] r (oznaczone sygn. [...]). Wniosła o uznanie działania [...] US w C. na jej szkodę, o uchylenie decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach oraz o połączenie dwóch spraw w jedną. Ponadto zwróciła się do Sądu o umorzenie długu : "PIT 28 za okresy: I- XI 2014, I-III -XI 2015, I- XI 2016, I - XI- 2017, na kwotę [...] plus odsetki, oraz VAT 7 w wysokości [...] plus odsetki." W uzupełnieniu skargi wniosła o "wyłączenie ze sprawy o sygn. [...] pism I Urzędu Skarbowego w C. z dnia: [...] o sygn. [...], z dnia [...] o sygn. [...], z dnia [...] o sygn. [...]", gdyż w swojej treści nie odpowiadają merytorycznie na pisma skarżącej z dnia [...] r. 8. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu sprowadzała się do oceny zgodności z prawem postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia pism skarżącej, które wpłynęły do organu pierwszej instancji w dniu [...] r., wydanego na podstawie art. 169 § 4 o.p. W pierwszej kolejności należy podzielić stanowisko organów podatkowych, które z uwagi na treść pism skarżącej złożonych w dniu [...] r., uznały, iż skarżąca ponownie zwróciła się o udzielenie ulgi. W pismach tych skarżąca oświadczyła, iż złożone pisma nie są odwołaniem: "W swoim piśmie z dnia [...] Urząd Skarbowy w C. powiadamia mnie, że odsyła akta sprawy [...] do Izby Skarbowej Administracji Skarbowej w Katowicach powołując się na art. 227 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997. Nie wydaje się aby Urząd Skarbowy mógł zastosować ten artykuł dlatego, że w swoim brzmieniu zawiera on słowa: "organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie". Takie odwołanie z mojej strony nie zostało wysłane. (...) "Nadal zwracam się o umorzenie długu podatku PIT i VAT oraz zwrot niesłusznie odsetek od zaległości, kosztów egzekucyjnych, kosztów ponagleń (...)." Ponadto, co istotne, wniosek o umorzenie zaległości podatkowych złożony przez skarżącą w dniu 6 lipca 2018 r. wszczął postępowania w sprawie ulg, które zakończyły się wydaniem decyzji z dnia [...] r. (nr [...] i [...]) o odmowie udzielenia pomocy de minimis w formie umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za określone miesiące 2016 i 2017 r. oraz w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za lata: 2014, 2015, 2016 i 2017. Dlatego organy podatkowe prawidłowo uznały, że wniesione przez skarżącą pisma z dnia [...] r. nie mogą dotyczyć zakończonego już postępowania. Zgodnie z art. 169 § 1 o.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W razie nieuzupełnienia braków formalnych podania, organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie (art. 169 § 4 o.p.). Natomiast art. 168 § 2 o.p. wskazuje, że podanie powinno zawierać m.in. treść żądania, wskazanie osoby od której pochodzi oraz jej adresu. W niniejszej sprawie skarżąca w dniu [...] r. złożyła do organu pisma, z których treści organ nie był w stanie określić żądania strony, które wyznaczałoby zakres przedmiotu postępowania o udzielenie ulgi. Jak wynika z treści pism skarżąca domaga się: umorzenia długu w podatku PIT i VAT, zwrotu niesłusznie pobranych odsetek od zaległości, kosztów egzekucyjnych, kosztów ponagleń. Skarżąca wspomina o uldze "de minimis" oraz o "dotacjach". Skarżąca nie wskazała o jaki rodzaj ulgi jej chodzi, jakich konkretnie zaległości dotyczy wniosek (za jaki okres i w jakiej wysokości) i nie przedłożyła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową. Natomiast zaprezentowała swój punkt widzenia na temat bezrobocia, biedy, działania organów państwowych, czy też, jak to ujęła, "chińskiej mafii". W tym stanie rzeczy organ prawidłowo, tj. w trybie art. 169 § 1 o.p. wezwał skarżącą do uzupełnienia przedmiotowego podania poprzez sprecyzowanie żądania - wskazanie jakich okresów dotyczy wniosek o udzielenie ulgi w formie umorzenia zaległości - z podaniem miesiąca, roku i z rozgraniczeniem na poszczególne podatki. Ponieważ skarżąca nie uzupełniła braków formalnych, organ pierwszej instancji zasadnie – na podstawie art. 169 § 4 o.p. - wydał postanowienie o pozostawieniu podania skarżącej bez rozpoznania. Podkreślić trzeba, iż organ pierwszej instancji w wezwaniu tym jasno sprecyzował o co wzywa i dlaczego, podając przy tym podstawę prawną. Organ podatkowy wskazał rodzaje ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, przywołał obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa oraz wyjaśnił na czym polegają ulgi podatkowe i jakie dokumenty należy złożyć, aby się o nie ubiegać. W treści wezwania organ podatkowy zawarł informację o treści: "W przypadku jakichkolwiek wątpliwości odnośnie stanu zaległości podatkowych proszę kontaktować się z pracownikami w pok. [...] w tutejszym urzędzie. (...) Wszelkie wątpliwości co do treści niniejszego wezwania można wyjaśnić z osobą prowadzącą sprawę: A. W. - Starszym Ekspertem Skarbowym. Telefon kontaktowy (...)." Takie działanie organu należy potraktować jako realizację zarówno zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, jak również zasady udzielania przez organ podatkowy stronom niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego (art. 121 o.p.). W tym stanie rzeczy postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r. o pozostawieniu pism skarżącej bez rozpatrzenia nie narusza prawa i zasługuje na akceptację. Prawidłowo organ odwoławczy argumentuje, iż postępowanie w sprawie udzielenia ulg podatkowych jest na gruncie procedury podatkowej postępowaniem szczególnym, bo inicjowanym przez stronę. Fakt, iż postępowanie wszczynane jest na wniosek, obciąża stronę obowiązkiem zarówno doprecyzowania, jak też uzasadnienia podania oraz zakłada współpracę podatnika z organami podatkowymi. Skarżąca, pomimo precyzyjnego i jasnego wezwania o uzupełnienie braków formalnych podania, nie uzupełniła go, co w konsekwencji było powodem pozostawienia podania o udzielenie ulgi bez rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w sentencji.