I SA/Gl 147/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, , , po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] 2006 r. (data wpływu do [...] Urzędu Skarbowego w G.) M. S. złożył skargę opatrzoną datą [...] 2006 r. na zajęcie posiadanego przez niego rachunku bankowego, na który wpływają środki otrzymywane z opieki społecznej tj. zasiłek stały w kwocie [...] zł i zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł. W skardze tej podniósł nadto, że zobowiązania wobec ZUS zostały umorzone. Po otrzymaniu skargi Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. dwukrotnie wzywał stronę do sprecyzowania żądania i wskazania czy ww. pismo stanowi skargę na czynności egzekucyjne czy jest wnioskiem o wyrażenie zgody na dysponowanie kwotami, które wpływają na zajęty rachunek bankowy z opieki społecznej oraz wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Z.. W obydwu wezwaniach organ informował stronę, że w przypadku nieudzielania odpowiedzi na ww. wezwania, pismo z dnia [...] 2006 r. zostanie potraktowane jako wniosek o wyrażenie zgody na dysponowanie środkami znajdującymi się na zajętym rachunku bankowym i wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W zakreślonych terminach strona nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwania zatem jej wystąpienie z dnia [...] 2006 r. zostało potraktowane zgodnie z pouczeniami zawartymi w wezwaniach organu. W dniu [...] 2006 r. M. S. wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej w K. pismo, w którym poinformował, że "I US w G. postanowił wnieść po 10 latach egzekucję w stosunku do Opieki Społecznej w G.". Do pisma tego dołączone zostały zawiadomienia z dnia [...] 2006 r. o zajęciu rachunku bankowego, odpisy tytułów wykonawczych, kopia skargi na czynności egzekucyjne z dnia [...] 2006 r. oraz decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dotyczące umorzenia składek ubezpieczeniowych. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wystąpił do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. o przesłanie akt sprawy wraz ze sprawozdaniem. Po zapoznaniu się z tymi aktami Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że organem właściwym do zajęcia stanowiska w sprawie jest Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G., o czym poinformował stronę pismem z dnia [...] 2007 r. nr [...] zawiadamiając jednocześnie o przekazaniu akt sprawy temu organowi. Powyższe pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. M. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie wskazując, że zaskarżone pismo nie stanowi decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów o właściwość między jednostkami samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 1 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, 4) inne niż wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Rozważyć zatem należało czy skarga wniesiona przez M. S. mieści się w którejkolwiek z kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. W ocenie Sądu zaskarżone pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2007 r. nie jest decyzją administracyjną. Nie jest to bowiem władczy i jednostronny przejaw woli organu administracji publicznej, który wywiera skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, tzn. powoduje powstanie, zmianę lub wygaśnięcie stosunku administracyjnoprawnego, co z punktu widzenia skarżącego znalazłoby wyraz w przyznaniu mu uprawnień lub nałożeniu obowiązków bądź też stwierdzeniu istnienia określonego uprawnienia lub obowiązku. Z tych samych względów nie można uznać by wspomniane pismo miało charakter czynności materialno-technicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie wynikają z niego bowiem dla skarżącego żadne uprawnienia ani obowiązki z mocy przepisów prawa. Powyższe pismo nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, bądź rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani też żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a. Uznać zatem należało, że skarga nie mieści się w żadnej kategorii spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego i na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.