I SA/Gl 1473/06

PostanowienieWSA w Gliwicach2007-12-19

Skład orzekający: Piotr Łukasik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, która wcześniej uzyskała częściowe prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego, może ponownie ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych, jeśli jej sytuacja majątkowa nie uległa zmianie?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat sądowych, został oddalony, ponieważ skarżąca posiadała stały dochód przewyższający minimalne wynagrodzenie za pracę, co uniemożliwiało przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd uznał, że okoliczności uzasadniające nowy wniosek były identyczne jak te rozpatrywane w poprzednim postanowieniu, które oddaliło wniosek w tym samym zakresie.
Stan faktyczny
Skarżąca I.K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Wcześniejszy wniosek w tej samej sprawie został oddalony w zakresie kosztów sądowych, ale przyznano prawo pomocy w postaci ustanowienia doradcy podatkowego. Skarżąca podtrzymała wniosek, wskazując na stan zdrowia i wydatki na leki, a z oświadczenia majątkowego wynikało, że nie posiada zasobów pieniężnych ani wartościowych przedmiotów, ale posiada stały dochód.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono oddalić wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dot. kosztów sądowych postanawia oddalić wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych; Postanowieniem z dnia 3 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał wniosek I.K. o przyznanie jej prawa pomocy. W tych ramach oddalono wniosek w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych i jednocześnie ustanowiono dla skarżącej doradcę podatkowego z urzędu. Postanowienie to jest prawomocne. Pismem procesowym z dnia 15 września 2007 r., uzupełnionym pismem z dnia 4 października 2007 r. strona skarżąca ponownie w tej sprawie zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 10 grudnia 2007 r. – w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego – wpłynął do Sądu druk urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżąca podtrzymała wskazany wyżej zakres wniosku. W jego uzasadnieniu wskazała przede wszystkim na swój stan zdrowia. W tych ramach oświadczyła, że w dalszym ciągu ponosi wydatki związane z zakupem lekarstw. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach (druk PPF) wynika, że I.K. nie posiada jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej [...] euro. Dochód jej gospodarstwa domowego stanowi kwotę [...] zł netto. Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności wypada ponownie podkreślić, że postanowieniem Sądu z dnia 3 września 2007 r. oddalono wniosek skarżącej o zwolnienie jej od kosztów sądowych. W ocenie obecnie rozpoznającego wniosek brak jest podstaw do tego, aby teraz odstępować od stanowiska wyrażonego w tamtym orzeczeniu. Uznano bowiem, że okoliczności mające uzasadniać rozpoznawany wniosek są w gruncie rzeczy identyczne jak te, które rozpatrywano wcześniej. Wypada w tym miejscu powtórzyć za poprzednim orzeczeniem referendarza, iż strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę (post. NSA z dnia 22 grudnia 2002 r., OZ 862/04, niepubl.). W tych ramach należało odnotować, że I.K. posiada stałe źródło utrzymania i w chwili obecnej wysokość jej dochodów przekracza [...] zł. Kwota ta przewyższa wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 września 2006 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2007 r. (Dz. U. Nr 171, poz. 1227), obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r. Nadmienić wypada ponownie, że skarżąca uiściła w tej sprawie należny wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł. Z wymienionych wyżej powodów postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w oparciu o przytoczone wyżej przepisy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło