I SA/Gl 1484/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia A Sp. z o.o. w P. (dalej: "skarżąca" albo "spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta T. z dnia [...] r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwocie [...] zł. Następnie w piśmie z dnia 18 grudnia 2015 r. spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podkreśliła, że decyzje wydane przez organy obu instancji oparte są na błędnym założeniu, że nieruchomość położona w T. przy ul. [...], będąca własnością spółki, związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą. Tymczasem, z uwagi na jej stan techniczny, nie może ona być oraz nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka podkreśliła, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody. Skarżąca jest firmą działającą z doświadczeniem, zatrudniającą wykwalifikowany personel, zajmującą się magazynowaniem oraz transportem towarów firm importowych i eksportowych. Cechuje się wysoką starannością w zakresie wykonywania zleceń oraz prowadzenia swoich spraw. Obarczenie jej obowiązkiem zapłaty niewłaściwie ustalonego podatku, który staje się nadmiernie wysokim zobowiązaniem finansowym, naliczonym ponadto za nieruchomość, która nie służy w żaden sposób prowadzonej działalności gospodarczej, skutkować może niepowetowaną szkodą finansową w obliczu możliwości uchylenia zaskarżonej decyzji. Spółka zaznaczyła też, że uregulowane kwoty podatku, w przypadku uchylenia decyzji, staną się przedmiotem roszczenia o zwrot bezpodstawnie pobranych należności. Sytuacja ta wyrządzi spółce niewspółmiernie wysoką szkodę, gdyż oczekiwanie na zwrot środków będzie w istocie ich zamrożeniem, na co prężnie rozwijające się przedsiębiorstwo nie może w obecnych okolicznościach sobie pozwolić. Skarżąca podkreśliła również, że opłacenie należności wynikających z podatku od nieruchomości w ustalonej wysokości spowoduje konieczność nieplanowych zmian w procesie finansowania oraz realizacji zleceń, co może mieć dalekosiężne negatywne skutki dla gospodarki spółki. Zaznaczyła, że wniosek motywowany jest staranną ochroną interesów skarżącej, jako podmiotu gospodarczego walczącego o swoją pozycję na rynku, którego znaczenie może za sprawą wykonania zaskarżonej decyzji ulec poważnemu umniejszeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji zatem, wstrzymanie wykonania przez Sąd ma charakter wyjątkowy i może znaleźć zastosowanie jedynie w sytuacjach nadzwyczajnych. Potwierdza to treść art. 61 § 3 p.p.s.a., gdzie sformułowano stosunkowo restrykcyjne przesłanki wydania postanowienia w analizowanej materii. Zgodnie z tym przepisem, wniosek o wstrzymanie wykonania można bowiem uwzględnić wyłącznie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wskazanie we wniosku na okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). W orzecznictwie akcentuje się, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 2914/12, LEX nr 1240731). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami i dowodami. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14, LEX nr 1500173). Nadto wskazać należy, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko na ocenie wniosku strony skarżącej ale również na analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd doszedł do przekonania, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka nie uprawdopodobniła bowiem, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie przedstawiła konkretnej dokumentacji, potwierdzającej argumenty podniesione we wniosku i pozwalającej na przyjęcie, że wykonywanie decyzji spowodować może niebezpieczeństwo wystąpienia następstw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności zaś nie przedstawiła dokumentów, które pozwalałyby na kompleksową ocenę jej aktualnej kondycji finansowej, takich jak bilans, raporty kasowe, wyciągi z rachunków bankowych czy też deklaracje na podatek od towarów i usług. Odnosząc się z kolei do argumentu dotyczącego wadliwości wydanej decyzji zwrócić uwagę należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną jej legalności. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest bowiem jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy. Stąd na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd bada jedynie istnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 590/12, opubl. LEX nr 1248471). W ocenie Sądu nie ma również podstaw do twierdzenia, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wywołać skutki trudne do odwrócenia. Ewentualne uwzględnienie skargi przez Sąd może doprowadzić do zwrotu należności uiszczonych wskutek wykonania zaskarżonej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę. Końcowo zauważyć należy, że okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się również, analizując akta administracyjne sprawy. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.