I SA/Gl 1495/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 15 lipca 2024 r. nr COF.OUR.635.5395.2024 ŁD.JJ.ZZ 14015637 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2024 r. oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach utrzymała w mocy własne postanowienie rozpoznające zarzuty wniesione przez R. B. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 27 marca 2024 r. nr 14109E1-39/KA/2024 obejmującego należności z tytułu zaległych opłat abonamentu rtv. Przesyłka polecona adresowana do R. B., zawierająca powyższe postanowienie, została doręczona adresatowi w dniu 22 lipca 2024 r., co wynika z odpisu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. W dniu 13 listopada 2024 r. R. B. wniosła skargę na ww. postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 15 lipca 2024 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", gdyż sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona. Wskazał, że zaskarżone postanowienie było już przedmiotem rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który postanowieniem z dnia 21 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1071/24 odrzucił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż strona skarżąca uprzednio – przed złożeniem niniejszej skargi – wniosła do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Poczty Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 15 lipca 2024 r. Skarga ta została odrzucona postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 21 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1071/24 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż w istocie przedmiot rozpoznawanej skargi oraz poprzedniej skargi skarżącej (sygn. akt I SA/Gl 1071/24) jest tożsamy. Przy czym mimo, że przedmiot rozpoznawanej skargi jest ten sam co w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1071/24, tożsame są strony, a także żądania i zarzuty, nie mamy do czynienia z przypadkiem powagi rzeczy osądzonej, która uniemożliwia ponowną ocenę przez Sąd tej samej sprawy, dając podstawę – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – do odrzucenia skargi. Zgodnie z ww. przepisem jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona skarga podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie brak jest jednak podstaw do zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., gdyż instytucja powagi rzeczy osądzonej dotyczy wyłącznie przypadku, gdy sąd uprzednio orzekł prawomocnie w sprawie merytorycznie. Powagę rzeczy osądzonej mogą mieć tylko orzeczenia sądowe rozstrzygające co do istoty sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a więc – de lege lata, w związku z postanowieniami art. 132 p.p.s.a. i w świetle postanowień art. 171 p.p.s.a. – tylko wyroki. One bowiem jedynie zawierają ocenę zgodności z prawem zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej i rozstrzygają o dalszym obowiązywaniu lub utracie mocy wiążącej w czasie tego aktu lub czynności. Żadne więc prawomocne postanowienie sądu nie ma powagi rzeczy osądzonej. Dotyczy to również postanowień kończących postępowanie sądowe (w tym postanowień odrzucających skargę i postanowień umarzających postępowanie; zob. T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 171). Jednak pomimo tego, z innych względów, rozpoznawana skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stwierdzić zatem należy, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia skarżącej postanowienia, tj. od dnia 22 lipca 2024 r., upłynął w dniu 21 sierpnia 2024 r. Skarżąca wniosła natomiast skargę w dniu 13 listopada 2024 r., a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.