I SA/Gl 15/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Asesor WSA Teresa Randak (sprawozdawca), Protokolant Grzegorz Senderecki, aplikant radcowski, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę -2- Sygn. akt I SA/Gl 15/04 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pozostawiło bez rozpatrzenia odwołanie "A" w S. na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości. Jak podnosi organ w uzasadnieniu postanowienia odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 223 §2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 z póź. zm.) tj. po upływie czternasto-dniowego terminu do jego wniesienia. Zaskarżoną decyzję doręczono podatnikowi w dniu [...] r. na adres siedziby jednostki, a odwołanie od niej zostało przez skarżącego złożone w kancelarii ogólnej Urzędu Miasta w S. w dniu [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji prawidłowo pouczył podatnika o miejscu i terminie wniesienia odwołania. Jak podnosi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosek podatnika o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został rozpatrzony negatywnie, a zatem na podstawie art. 228 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa odwołanie należało pozostawić bez rozpatrzenia. Na postanowienie to skarżący wniósł skargę wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi, iż organ odwoławczy przed uprawomocnieniem się postanowienia zwrócił akta sprawy organowi pierwszej instancji, a ponadto zaskarżenie niniejszego postanowienia wynika z faktu, iż zostało także zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd administracyjny , zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności, a więc zgodności z prawem podejmowanych przez organy tej administracji rozstrzygnięć. Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku stwierdzenia wymienionych naruszeń, sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) uchyla decyzję lub postanowienie. Należy zauważyć, że nie każde naruszenie prawa stanowi przesłankę uchylenia decyzji lub postanowienia, ale tylko takie, które wpływa na rozstrzygnięcie organu administracji, przy czym w przypadku naruszenia przepisów postępowania administracyjnego musi mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie do takiego naruszenia przepisów prawa nie doszło, zatem nie wypełnione zostały przesłanki implikujące uwzględnienie skargi. Organ odwoławczy właściwie ustalił stan faktyczny sprawy i w oparciu o ten stan wydał orzeczenie, uwzględniające obowiązujące w tym przedmiocie przepisy prawne. Jak słusznie zauważył organ, odwołanie zgodnie z art. 223 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z póź. zm.) wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Skarżący nie kwestionuje faktu, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Podnosi jednakże, że uchybienie terminowi nastąpiło nie z winy strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując wniosek skarżącego odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z treścią art. 228 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Należy podkreślić, że upływ terminu do wniesienia odwołania powoduje, że decyzja staje się ostateczna i korzysta z ochrony trwałości. Decyzja taka nie może być zatem zweryfikowana w drodze postępowania odwoławczego. W literaturze i orzecznictwie powszechnie akceptowane jest stanowisko, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest kategorią obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może merytorycznie rozpatrzyć odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Tak samo ma obowiązek zachować się organ w przypadku, gdy nie uwzględni wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, albowiem decyzja wraz z upływem terminu stała się decyzją ostateczną. Przepis art. 228 § 1 pkt 2 jest bezwzględnie obowiązującą normą prawną, a jego zastosowanie nie zależy od swobodnego uznania organu. Zarzut skarżącego, iż przekazanie postanowienia wraz z aktami sprawy organowi pierwszej instancji przed uprawomocnieniem się postanowienia narusza przysługujące stronie prawa wynikające z art. 10 § 1 k. p. a. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zgodnie z art. 1 ustawy Ordynacja podatkowa postępowanie przed organami podatkowymi reguluje ta właśnie ustawa, a nie, jak wskazuje skarżący, Kodeks postępowania administracyjnego. Zasada czynnego udziału stron postępowania podatkowego wyrażona jest w art.123 Ordynacji podatkowej, a uregulowania w niej zawarte nie zostały naruszone poprzez przekazanie akt organowi pierwszej instancji, bowiem jak stwierdzono wcześniej decyzja stała się ostateczna a postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne z mocy prawa, co wynika z art. 228 § 2 Ordynacji podatkowej. Skoro zatem przed organami administracji podatkowej nie mogło być- na skutek ostateczności decyzji – prowadzone dalsze postępowania, zarzut naruszenia zasad ogólnych tego postępowania jest bezpodstawny. W opisanym stanie faktycznym, biorąc pod uwagę przedstawione uregulowania prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.).