I SA/Gl 15/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki, , , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu T. Z. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie ze skargi T. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie z dnia 30 lipca 2018 r. Postanowieniem z 30 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy postanowienie Referendarza sądowego z 29 maja 2018 r. odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy. Odpis wskazanego postanowienia Sądu wraz z pouczeniem, o braku możliwości jego zaskarżenia oraz wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 17 sierpnia 2018 r. W dniu 18 września 2018 r. skarżący nadał do tut. Sądu pismo w treści którego zaskarżył postanowienie z 30 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 poz. 1302) - dalej p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, szczegółowo wymienione w pkt 1-10 tego przepisu. Jeżeli zaś chodzi o kwestię prawa pomocy, to w myśl art. 258 § 1 i § 4 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje, co do zasady, referendarz sądowy, zaś środkiem odwoławczym przysługującym od jego postanowień i zarządzeń jest sprzeciw (art. 259 p.p.s.a.). Sprzeciw ten rozpoznaje sąd, który zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jak stanowi art. 260 § 2 p.p.s.a. w sprawach tych wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Skoro - zgodnie z powyższymi regulacjami - sąd, w którym orzeka referendarz, od którego postanowienia wniesiono sprzeciw, rozpoznając ten środek odwoławczy orzeka w drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to wydane przez niego na podstawie art. 260 p.p.s.a. postanowienie jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia. Postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie, bądź zarządzenie referendarza sądowego nie jest również enumeratywnie wyliczone na wstępie zacytowanym art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. W niniejszej sprawie postanowienie tut. Sądu z dnia 30 lipca 2018 r., utrzymujące w mocy postanowienie Referendarza sądowego z dnia 29 maja 2018 r., jest prawomocne i skarżącemu nie przysługiwało prawo do wniesienia od niego zażalenia. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. W myśl zaś art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zatem działając na podstawie wskazanych przepisów, orzeczono jak w sentencji. Na marginesie jedynie godzi się wskazać, iż zażalenie nie przysługuje także na wezwanie Sądu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zatem również i takie zażalenie należy uznać za niedopuszczalne.