I SA/Gl 15/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela, , , po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. sp. z o.o. w U. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 27 października 2025 r. nr 2401-IOV1.4103.78.2025.AWE1 UNP: 2401-25-231500 w przedmiocie podatku od towarów i usług za II – IV kwartał 2015 r., grudzień 2015 r. oraz I – IV kwartał 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. B. sp. z o.o. w U. (dalej jako skarżąca) reprezentowana przez prezesa zarządu F.Z., pismem z 9 grudnia 2025 r. nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Na podstawie elektronicznego dostępu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego tut. Sąd ustalił, że organem uprawnionym do reprezentacji skarżącej jest zarząd, który reprezentuje spółkę na zewnątrz oraz kieruje jej bieżącą działalnością. Do reprezentowania spółki uprawniony jest każdy członek zarządu samodzielnie. Podpisany pod skargą F.Z. został wykreślony z rejestru przedsiębiorców jako prezes zarządu skarżącej, a wykreślenie nastąpiło 7 stycznia 2026 r. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w B. VIII Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego z 5 stycznia 2026 r. sygn. akt [...]. Z samodzielnie pobranego przez tut. Sąd wydruku ww. postanowienia Sądu Rejonowego w B. VIII Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że F.Z. został z urzędu wykreślony z rejestru przedsiębiorców jako prezes zarządu skarżącej, z uwagi na skazanie go za przestępstwa objęte dyspozycją art. 18 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 18 ze zm., dalej jako k.s.h.). Skazanie nastąpiło na mocy wyroku Sądu Rejonowego w C. II Wydziału Karnego z 20 sierpnia 2025 r., sygn. akt [...], prawomocnym od 28 sierpnia 2025 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 lutego 2026 r., na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wezwano skarżącą do uzupełnienia braków w składzie właściwego organu (zarządu) uniemożliwiających jej działanie, w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej (do rąk upoważnionego pracownika – F.Z.) 5 marca 2026 r. Wezwanie to pozostaje bez odpowiedzi. Również dane z powszechnie dostępnego rejestru KRS potwierdzają, że w skład zarządu skarżącej nadal nie wchodzi żadna osoba. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Przy czym, zgodnie z art. 31 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin. Zarazem, z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony (art. 58 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym, zgodnie z art. 29 p.p.s.a., organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania. Jednocześnie, z treści art. 201 § 1 k.s.h. wynika, że w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. W rozpoznawanej sprawie w chwili wnoszenia skargi (9 grudnia 2025 r.) podpisany pod skargą F.Z. nie mógł reprezentować skarżącej, ponieważ wyrokiem Sądu Rejonowego w C. II Wydziału Karnego z 20 sierpnia 2025 r., sygn. akt [...], prawomocnym od 28 sierpnia 2025 r. został skazany za przestępstwa objęte dyspozycją art. 18 § 2 k.s.h. Utrata zdolności do pełnienia funkcji określonych w art. 18 § 1 k.s.h., w tym do pełnienia funkcji członka zarządu w spółce z o.o., następuje z chwilą uprawomocnienia się wyroku skazującego za popełnione przestępstwo i skutek ten następuje ex lege, czyli bez orzekania o tym zakazie w wyroku skazującym sprawcę (tak Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 22 lutego 2019 r., sygn. akt VII AGa 1850/18 LEX nr 2668814). W tym stanie sprawy Sąd zobligowany był do wezwania skarżącej do uzupełnienia braku w składzie organu ją reprezentującego. W wezwaniu do uzupełnienia tego braku wyraźnie wskazano skarżącej jaki brak ma być usunięty oraz jaki rygor wiąże się z niewykonaniem wezwania w zakreślonym, trzymiesięcznym terminie. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej (do rąk upoważnionego pracownika – F.Z.) 5 marca 2026 r., zatem termin na wykonanie wezwania upłynął 5 czerwca 2026 r. Odpowiedź na wezwanie nie została udzielona. Również dane ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym, do których Sąd ma dostęp drogą elektroniczną potwierdzają, że w zarządzie skarżącej nie znajduje się żadna osoba. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z § 2 i 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.