I SA/Gl 1534/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić skargę Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że skargę można wnieść się do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 przywołanego przepisu). W rozpoznawanej przez Sąd sprawie skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r., z którego zresztą skarżący skorzystał składając zażalenie na to rozstrzygnięcie. Niemniej jednak zauważyć trzeba, że Z. W. wniósł skargę do Sądu na akt organu I instancji, zanim jeszcze organ II instancji rozpoznał jego zażalenie (skargę wniesiono w dniu [...] 2006 r. – vide data stempla pocztowego na kopercie, natomiast Dyrektor Izby Skarbowej w K. rozpoznał wspomniane zażalenie i wydał swoje postanowienie w dniu [...] r.). Oznacza to, że skarga wniesiona została z uchybieniem wymogów formalnych, co oznacza, iż Sąd zobligowany był do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 P.p.s.a. w związku z art. 160 i art. 16 § 2 przywołanej ustawy