I SA/Gl 1540/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić skarżącemu adwokata. W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 5 grudnia 2013 r. G. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z bliźniaczą siostrą. Ich wspólny majątek stanowi wyłącznie mieszkanie o pow. 55,60 m2. G. S. zeznał dalej, że łączny dochód tego gospodarstwa domowego stanowi kwota 227,33 zł, w tym otrzymywany przez niego zasiłek stały w kwocie 74,33 zł. Pozostała część dochodu to zasiłek pielęgnacyjny otrzymywany przez jego siostrę. W oparciu o dokumenty źródłowe nadesłane przy piśmie skarżącego z dnia 23 grudnia 2013 r., zgromadzone w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 10 grudnia 2013 r. ustalono, co następuje. W dniu 22 grudnia 2013 r. zmarła siostra skarżącego. Na dzień 23 grudnia 2013 r. ich wspólne mieszkanie było zadłużone z tytułu kosztów jego utrzymania na kwotę 14.600,63 zł. Skarżący został zakwalifikowany do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wspomniany wyżej zasiłek stały został skarżącemu przyznany do dnia 30 września 2016 r. Miesięczna opłata na rzecz spółdzielni mieszkaniowej z tytułu utrzymania lokalu należącego do skarżącego wynosi 546,69 zł (począwszy od 1 stycznia 2014 r.). Zasiłek okresowy dla siostry skarżącego był przyznany do dnia 31 grudnia 2013 r. Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Prawo pomocy jest instytucją o wyjątkowym charakterze, której zadaniem jest zapewnienie dostępu do Sądu podmiotom, którym brak środków finansowych nie pozwala na prowadzenie postępowania. Konstytucyjne prawo do sądu, wyrażone w art. 45 Konstytucji RP, pozostaje także w zgodzie z zasadami wyrażonymi w Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych praw wolności (sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3,5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 – Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284 ze zm.), w szczególności jej art. 6 regulującym prawo do rzetelnego procesu sądowego. Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 P.p.s.a., przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (zgodnie z zakresem wyznaczonym przez skarżącego) następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej w skrócie: P.p.s.a.). Zdaniem rozpoznającego wniosek, w stosunku do skarżącego zachodzi przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy pozwolił stwierdzić, że dochody uzyskiwane w jego gospodarstwie nie wystarczają na pokrycie bieżących wydatków. W tym stanie rzeczy nie można od niego wymagać aby partycypował w kosztach sądowych w jakimkolwiek zakresie. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.