I SA/Gl 1541/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych postanawia: odrzucić skargę. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., skargę na decyzję tego organu z dnia [...]r. Nr [...]. Pismem z dnia [...]r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...]r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Termin do uzupełnienia powyższego braku upłynął bezskutecznie w dniu [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji należy wskazać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia, od którego zależy wysokość wpisu, stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 Ppsa. Taki brak formalny podlega usunięciu w sposób przewidziany w tym przepisie, a jego nieusunięcie w terminie 7 dni prowadzi – w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą - do jej odrzucenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie skarżący pomimo wezwania nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, od którego uzależnione było ustalenie wysokości wymaganego w sprawie wpisu. To zaś stanowiło istotny brak skargi, który uniemożliwił nadanie jej dalszego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.