I SA/Gl 1558/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , , po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta C. – Dyrektor Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w C., działający jako wierzyciel, uznał za bezzasadne zarzuty wniesione przez A. M. (dalej: "skarżący", "strona", "zobowiązany") na postępowanie egzekucyjne, prowadzone w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...] r. nr [...], obejmujące opłaty dodatkowe za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania. Na powyższe postanowienie pełnomocnik zobowiązanego wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, iż w części dotyczącej zarzutów zawartych w piśmie z dnia 11 września 2015 r. zażalenie wniesiono z uchybieniem terminu, zaś w części dotyczącej zarzutów zawartych w piśmie z dnia 26 marca 2015 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Na skutek wniosku pełnomocnika zobowiązanego o wznowienie postępowania, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wznowiło postępowanie zakończone ostatecznym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]. Następnie postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., na skutek wznowienia postępowania, uchyliło własne postanowienie z dnia [...] r. nr [...] w części, w jakiej uznano, iż zarzuty zawarte w piśmie z dnia 11 września 2015 r. zostały wniesione z uchybieniem terminu i utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. w części, w jakiej uznano zarzuty wniesione pismem z dnia 11 września 2015r. za bezzasadne. Na skutek wniosku pełnomocnika strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] r. nr [...]. Na postanowienie z dnia [...] r. strona, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. W myśl z kolei art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższego wynika, że z zakresu kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia zapadłe w postępowaniu egzekucyjnym o charakterze incydentalnym, m.in. dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Powyższe wyłączenie jest konsekwencją uznania w orzecznictwie sądów administracyjnych, że stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, wyrażone w formie postanowienia, stanowi jedynie element materiału dowodowego (por. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2007 r., I FSK 3/07, LEX nr 368349). W niniejszej sprawie skarżący wniósł do Sądu skargę na postanowienie wydane w trybie wznowienia postępowania, jednakże dotyczące stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym. W ocenie Sądu, jeżeli z kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia będące stanowiskiem wierzyciela w przedmiocie zarzutów zobowiązanego zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, to postanowienia wpadkowe oraz postanowienia wydane w trybach nadzwyczajnych (w tym w trybie wznowienia postępowania) w tym przedmiocie, również nie podlegają kognicji tych sądów. Powyższej konstatacji nie zmienia błędne pouczenie, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, o możliwości wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego. Należy również podkreślić, że w postępowaniu egzekucyjnym w pełni skuteczną ochronę praw jednostki zapewnia możliwość zaskarżenia do sądów administracyjnych postanowień wydanych w sprawie głównej, tj. postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. W orzecznictwie sądów administracyjnych zapadłych w oparciu o art. 134 i 135 P.p.s.a. wskazuje się bowiem, że pojęcie "sprawy" użyte w tych przepisach jest pojęciem niedookreślonym, którego zakres wymaga ustalenia na potrzeby każdego indywidualnego przypadku. Pojęcie "sprawy", jakim operuje przepis art. 134 § 1 P.p.s.a., różni się przy tym od pojęcia "sprawa administracyjna", gdyż jest od niego szersze. Pozwala to zatem przyjąć, że obejmuje ono wszelkie postępowania i wydane, bądź zapadłe w nich rozstrzygnięcia (także akty i czynności) administracyjne, bez względu na to, czy były one zaskarżalne w toku instancji, które poprzedzając decyzję zaskarżoną, warunkowały dokonaną w niej konkretyzację stosunku prawnego podlegającego rozstrzygnięciu. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.