I SA/Gl 156/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a ustanowić skarżącemu adwokata. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że jest osobą bezdomną i długotrwale bezrobotną, utrzymującą się jedynie z przyznawanej okresowo pomocy społecznej. Według wniosku skarżący, poza małoletnią córką, nie ma osób bliskich; nie posiada też żadnego majątku. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego wniosek w przypadku skarżącego powyższa przesłanka zachodzi, przy czym konkluzję taką można sformułować na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych, bez wzywania o dodatkową dokumentację źródłową. W świetle tego materiału wnioskodawca jest bowiem osobą bezrobotną, nie mającą prawa do zasiłku (zaświadczenie w sprawie bezrobocia, k. 9 i 10 akt administracyjnych), a nadto bezdomną, dysponującą tylko niewielkimi środkami z pomocy społecznej (decyzja o udzieleniu pomocy społecznej w formie schronienia i o przyznaniu zasiłku okresowego z powodu bezdomności w wysokości 238,50 zł (akta administracyjnych, k. 12 i 13). Trudno natomiast przyjąć, że sytuacja skarżącego mogła ulec zmianie na jego korzyść w okresie, jaki upłynął od sporządzenia wspomnianych dokumentów, skoro nadal przebywa on w schronisku dla bezdomnych, odbierając tam całą korespondencję kierowaną do niego w sprawie. W takim stanie rzeczy jest oczywiste, iż poniesienie przez stronę jakiegokolwiek wydatku na cele niniejszego postępowania może wiązać się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.