I SA/Gl 1561/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.), Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Asesor WSA Mikołaj Darmosz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 września 2023 r. nr SKO.FE/41.4/71/2023/17724 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez A.P. (dalej: "skarżący") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (następnie: "Kolegium") z 7 września 2023 r. nr SKO.FE/41.4/71/2023/17724 stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Stan sprawy przedstawia się następująco. Dyrektor [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. postanowieniem z 5 lipca 2023 r. nr [...] oddalił – jako niezasadne – zarzuty skarżącego w sprawie egzekucji prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. w oparciu o tytuły wykonawcze nr 19/2020/IP2 i 20/2020/IP2, które zostały wystawione 23 lipca 2020 r. na podstawie decyzji Zarządu Województwa [...] z 29 listopada 2016 r. nr [...]. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 lipca 2023 r. W piśmie datowanym na 31 lipca 2023 r., a wniesionym w dniu 1 sierpnia 2023 r. skarżący sformułował zażalenie na to postanowienie i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. Postanowieniem z 7 września 2023 r. nr SKO.FE/41.4/63/2023/17724 Kolegium odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, a postanowieniem z 7 września 2023 r. nr SKO.FE/41.4/71/2023/17724 stwierdziło, że zażalenie to zostało wniesione z uchybieniem terminu. Skarżący zaskarżył obydwa te rozstrzygnięcia. Skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wyrokiem z 4 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 1560/23. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone i jest prawomocne. Jego uzasadnienie nie podlegało sporządzeniu wobec braku wniosku w tym przedmiocie. W skardze na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia skarżący powtórzył te same argumenty, które przedstawił na poparcie skargi wniesionej na postanowienie o odmowie przywrócenia tego terminu. Zaakcentował więc, że z uwagi na sezon urlopowy zażalenie zostało złożone w najwcześniejszym możliwym terminie, a uchybienie temu terminowi nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych. Stwierdził, że jego wniosek o przywrócenie terminu zasługiwał na uwzględnienie, a podjęcie kwalifikacji odmownej świadczy o naruszeniu art. 7 w związku z art. 77 § 1, art. 78 § 1-2 i art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "k.p.a.") oraz art. 8 i art. 58 § 1 k.p.a. Mając to na uwadze, wystąpił o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie jego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia ewentualnie uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia. Ponadto zażądał zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi Kolegium wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od przypomnienia, że przedmiotem zaskarżenia w analizowanym przypadku jest wyżej opisane postanowienie Kolegium o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie wierzyciela o oddaleniu zarzutów w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej. Sądowoadministracyjnej kontroli została zatem poddana kwestia tego, czy Kolegium prawidłowo postąpiło, stwierdzając, że wspomniane zażalenie zostało wniesione po terminie do dokonania tej czynności. Mając to na względzie, odnotować należy, że stosownie do art. 33 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2505, ze zm.; dalej: "u.p.e.a.") zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Art. 34 u.p.e.a. stanowi, że rozstrzygnięcie w przedmiocie takiego zarzutu przybiera formę postanowienia (§ 2), na które służy zażalenie (§ 3). Z kolei art. 17 § 1 zdanie ostatnie u.p.e.a. wprowadza generalną zasadę, w myśl której zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. U.p.e.a. nie reguluje wprawdzie konsekwencji uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. Dostrzec jednak trzeba, że zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze ostatecznego postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na podstawie art. 144 k.p.a. przepis art. 134 k.p.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń. Natomiast na mocy art. 18 u.p.e.a. obydwa te unormowania k.p.a. znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym. W świetle akt niniejszej sprawy postanowienie organu pierwszej instancji doręczono skarżącemu w dniu 24 lipca 2023 r. W rezultacie siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał skarżącemu z dniem 31 lipca 2023 r. Tymczasem zażalenie takie skarżący wniósł w dniu 1 sierpnia 2023 r. Analiza treści wniesionej skargi wskazuje na to, że skarżący nie kwestionował doręczenia mu postanowienia organu pierwszej instancji w dniu 24 lipca 2023 r. ani tego, że zażalenie na to postanowienie wniósł w dniu 1 sierpnia 2023 r. Skoncentrował się natomiast na próbie przekonania, że uchybienie temu terminowi było niezawinione. Zarzuty te jednak uznać należało za chybione. Podkreślić bowiem trzeba, że stwierdzenie uchybienia terminu ma charakter obiektywny. Nie zależy ono zatem od uznania organu odwoławczego. Zarazem wystarczającym warunkiem do wydania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie jest samo uchybienie terminowi. Bez znaczenia pozostają natomiast inne kwestie, w tym to, czy uchybienie to zostało przez stronę zawinione, czy też nie. W związku z powyższym stwierdzić należało, że zaskarżone postanowienie Kolegium jest zgodne z prawem. Skutkowało to koniecznością oddalenia wniesionej skargi, co też uczyniono na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935).