I SA/Gl 1569/06

Dnia 15 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]roku Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę 1 W dniu [...]roku pełnomocnik R. G. – radca prawny R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. – skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...]roku Nr [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]roku Nr [...] określającą zobowiązanie R. G. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1999 na kwotę [...]zł. Wnosząc skargę wskazał kwotę [...]zł jako wartość przedmiotu sporu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W niniejszej sprawie z powodu nieopłacenia skargi nie jest możliwe nadanie jej biegu. W świetle dyspozycji art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), w postępowaniu tym rozróżnia się dwa rodzaje wpisów – stałe i stosunkowe. Przy czym zgodnie z treścią art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Podobnie w świetle treści § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. W odniesieniu do spraw podatkowych zawartość normatywna powyższych przepisów wskazuje zatem, że warunkiem uznania, iż skarga podlega opłacie w postaci wpisu stosunkowego jest istnienie pieniężnego zobowiązania publicznoprawnego określonego decyzją organu. A contrario zatem należy stwierdzić, że nie będzie podlegała opłacie stosunkowej skarga, której przedmiotem nie jest decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Treść skargi wniesionej przez pełnomocnika skargi wskazuje, że zaskarża on decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., określającą wysokość zobowiązania podatkowego R. G. za rok 1999. W rozumieniu przepisów ordynacji uchylenie przez organ wyższej instancji i przekazanie jej temu organowi do ponownego rozpoznania powoduje konieczność ponownego ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego skarżącego poprzez wydanie nowej decyzji wymiarowej. Kasatoryjna decyzja organu odwoławczego pozbawia więc mocy prawnej pierwotnej decyzji wymiarowej, co oznacza, że nie może występować w prawnym obrocie. Ponowienie postępowania oznacza także ponowne wydanie przez Urząd Skarbowy decyzji wymiarowej. Do czasu jej wydania ustalenie wysokości pieniężnej należności podatkowej nie jest zaś możliwe. Tym samym nie jest możliwe określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, która byłaby podstawą ustalenia wysokości wpisu stosunkowego od skargi. W takiej sytuacji stosownie do dyspozycji art. 231 in fine p.p.s.a. pobiera się wpis stały, który w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych jak wynika z treści § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi [...]zł. 220 § 1 in initio p.p.s.a. wskazuje, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W dalszej części przepis ten wskazuje co prawda na konieczność wezwania przez przewodniczącego do uiszczenia należnej opłaty sądowej w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma sądowego bez rozpoznania, jednak wyjątek od tej zasady ustanowiony został w przepisie art. 221 p.p.s.a. dla pism wnoszonych przez fachowych pełnomocników, tj. adwokatów i radców prawnych, które w wypadku konieczności opłacenia opłatą stałą podlegają odrzuceniu bez wzywania do jej uiszczenia. Ze względu na fakt, iż w niniejszej sprawie wymagany wpis stały od skargi wniesionej przez radcę prawnego nie został uiszczony, skargę należało odrzucić w oparciu o przepis art. 221 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 160 tej ustawy. ----------------------- 2