I SA/Gl 157/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi G. i J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. W piśmie z dnia 28 stycznia 2008 r. skarżący G. i J. S. wnieśli – za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. – skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] Nr [...], określającą stronie skarżącej wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok w kwocie [...]zł oraz skarżącemu J. S. – z tytułu wykonywanej pozarolniczej działalności gospodarczej - wysokość odsetek za zwłokę wobec zaniżenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy za 2002 rok w kwocie [...]zł. W skardze powyższej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku podniesiono, iż wykonanie przedmiotowej decyzji mogłoby spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków ekonomicznych i gospodarczych, a tym samym wyrządzenie znacznej szkody. Skarżący wskazali również, iż trudna sytuacja gospodarcza w branży jaka prowadzą oraz kłopoty z utrzymaniem płynności finansowej zmuszają ich do korzystania z kredytów bankowych. Natomiast wobec istniejących już problemów finansowych wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej i "być może" konieczność likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, a co za tym idzie możliwość utraty źródła dochodów oraz środków finansowych na utrzymanie rodziny i regulację zobowiązań wobec budżetu państwa. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił wstrzymania wykonania własnej decyzji z dnia [...] Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) po przekazaniu sądowi Sygn. akt I SA/Gl 157/08 skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wskazane orzeczenie może obejmować także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy). Inicjatywa do wykazania tego typu przesłanek przysługuje więc stronie skarżącej, a ich istnienie strona skarżąca winna uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie jej twierdzeń Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). Nadto wskazać należy, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko na ocenie wniosku skarżących ale również na ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Odnosząc przytoczoną wyżej regulację prawną do rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wskazane przez skarżących argumenty nie uzasadniają, zdaniem Sądu, zastosowania tej wyjątkowej instytucji procesowej. W rozpatrywanej sprawie, skarżący nie wykazali, aby wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowało trudne do odwrócenia skutki, a tylko takie wykazanie może stanowić podstawę uwzględnienia wniosku, w szczególności nie podano nawet w przybliżeniu Sygn. akt I SA/Gl 157/08 wysokości mogącej powstać szkody czy też nie wskazano jakie, trudne do odwrócenia skutki pociągałoby za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji. Okoliczności podniesionych przez skarżących nie dokumentują ani wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, ani akta sprawy zarówno sądowe jak i administracyjne (np. ewentualny stan zadłużenia skarżących w związku z podniesionym argumentem o konieczności korzystania z kredytów bankowych). Warto przy tym wskazać, iż gdyby nawet doszło do wykonania przez skarżących zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji, w przypadku uwzględnienia skargi z przyczyn merytorycznych, zapłacony podatek stanowi nienależne świadczenie i podlega zwrotowi, w trybie przepisów Ordynacji podatkowej regulujących nadpłatę. Skutki zatem wynikające z wykonania decyzji nie są skutkami, których usunąć nie można. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, a także dyspozycję art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.