I SA/Gl 161/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy Handlowo-Usługowej A Sp. j. w likwidacji w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...], który na podstawie art. 34 ust. 1 (powinno być art. 34 § 1) ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.), działając w charakterze wierzyciela, zaopiniował zarzuty wniesione przez Firmę Handlowo-Usługową A Sp. j. w likwidacji w R. (dalej: "strona") na postępowanie egzekucyjne prowadzone w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...] nr [...] obejmujący opłaty dodatkowe za nieuiszczenie opłaty za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania. Postanowienie to zawierało pouczenie, iż jest ono ostateczne i nie przysługuje na nie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W piśmie z dnia 28 listopada 2017 r. strona wniosła zażalenie na ww. postanowienie z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie z dnia [...]. Na powyższe postanowienie z dnia [...] strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z powyższego wynika, że z zakresu kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia zapadłe w postępowaniu egzekucyjnym o charakterze incydentalnym, m.in. dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Powyższe wyłączenie jest konsekwencją uznania w orzecznictwie sądów administracyjnych, że stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, wyrażone w formie postanowienia, stanowi jedynie element materiału dowodowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2007 r., sygn. akt I FSK 3/07, LEX nr 368349). W niniejszej sprawie strona wniosła do Sądu skargę na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie dotyczące stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym. W ocenie Sądu, jeżeli z kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, to postanowienia wpadkowe wydane w tym przedmiocie, również nie podlegają kognicji tych sądów. Powyższej konstatacji nie zmienia błędne pouczenie, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, o możliwości wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie wskazać przyjdzie, że postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciel ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga o istocie sprawy, a poprzedza jedynie rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego. W pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest jednak zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej tj. postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów. Mając powyższe na uwadze, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.