I SA/Gl 1610/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów postępowaniu egzekucyjnym w kwestii skargi kasacyjnej z dnia 14 grudnia 2017 r. wniesionej przez skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 lutego 2017 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 21 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wyżej wskazaną skargę M.P. Odpis sentencji tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 20 kwietnia 2017 r. W piśmie datowanym na 15 maja 2017 r., a wniesionym w dniu 16 maja 2017 r. skarżący wystąpił o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 8 września 2017 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie, a rozstrzygnięcie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 listopada 2017 r., którego odpis (wraz z uzasadnieniem) doręczono skarżącemu w dniu 1 grudnia 2017 r. W piśmie z dnia 14 grudnia 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia 17 lutego 2018 r. skarżący sformułował skargę kasacyjną od wyżej wskazanego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Nie spełnia ona bowiem wymogów przewidzianych w art. 175 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a. Dostrzec trzeba, że zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Stosownie do art. 175 § 2 p.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl natomiast art. 175 § 2a p.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei z art. 175 § 3 p.p.s.a. wynika, że skargę kasacyjną w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może sporządzić także doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej – rzecznik patentowy. Analiza akt niniejszej sprawy prowadzi do wniosku, że badana skarga kasacyjna nie została sporządzona ani wniesiona przez podmiot do tego uprawniony na podstawie wyżej powołanych przepisów. Nie spełnia zatem wymogów w nich określonych i tym samym jest niedopuszczalna. Stwierdzenie zaistnienia tej okoliczności musiało więc skutkować odrzuceniem wskazanej skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych względów wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.