I SA/Gl 1613/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 21 września 2023 r. nr SKO.F/41.4/840/2023/15084 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2023 r. p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z 3 listopada 2023 r. K. W. (dalej: skarżący, strona skarżąca), reprezentowany w sprawie przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazaną w postanowieniu niniejszego orzeczenia. Skarga została przekazana przez organ przy piśmie z 1 grudnia 2023 r., w którym poinformowano o uwzględnieniu skargi przez organ w całości, mocą postanowienia z 1 grudnia 2023 r. nr [...]. W następstwie powyższego, w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 16 stycznia 2024 r., zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy na postanowienie wydane w trybie autokontroli, została wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Pismem z 31 stycznia 2024 r. organ poinformował, że postanowienie wydane w trybie autokontroli nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego. W skardze pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według spisu kosztów przedłożonego na rozprawie, a gdyby rozprawa nie została wyznaczona wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 1440 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających (skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Stosownie do treści art. 161 § p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skarga wpłynęła do organu 3 listopada 2023 r. Wydanie postanowienia na skutek zastosowania trybu autokontroli miało miejsce 1 grudnia 2023 r. Organ odwoławczy zachował zatem, w kontekście omówionej wyżej regulacji, termin przewidziany do dokonania tej czynności. W konsekwencji należało uznać, że organ drugiej instancji w sposób prawidłowy skorzystał z przysługujących mu uprawnień autokontrolnych, powodując równocześnie odpadnięcie przyczyny leżącej u podstaw wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec czego należało orzec o jego umorzeniu. W związku z powyższym orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym rozpatrzenie wniosku pełnomocnika strony skarżącej w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.). Koszty te obejmują: wpis sądowy (100 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej będącego adwokatem (480 zł). Brak jest jednocześnie podstaw do zasądzenia kosztów w podwyższonej kwocie. Pełnomocnik strony skarżącej nie wskazał podstawy zasądzenia kwoty 1440 zł ani nie dołączył na tą okoliczność do skargi żadnych dokumentów. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 sentencji na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 p.p.s.a.