I SA/Gl 1621/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych postanawia odrzucić skargę. W dniu 6 września 2005 r. skarżący J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. – skargę na decyzję tegoż organu wymienioną w sentencji postanowienia. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżoną decyzję organ odwoławczy wysłał skarżącemu na adres wskazany w toku postępowania. Korespondencja została skutecznie doręczona żonie w dniu [...] r., która odebrała decyzję jako dorosły domownik stosownie do treści art. 149 Ordynacji podatkowej. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującej skardze i terminie jej wniesienia do sądu administracyjnego. Prawomocnym postanowieniem z dnia 7 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie: Ppsa), skargę na decyzję wnosi się do sądu za pośrednictwem organu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Równoznaczne z wniesieniem skargi jest oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym. Niemniej jednak w przypadku, gdy strona wniesie skargę po upływie terminu do jej wniesienia, w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa Sąd odrzuca skargę. W rozpatrywanej sprawie skarżącemu upłynął trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w dniu [...] 2005 r. Skarżący zaś wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dopiero w dniu 6 września 2005 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. W konsekwencji skargę należało uznać za spóźnioną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa orzec o jej odrzuceniu.