I SA/Gl 1631/23

PostanowienieWSA w Gliwicach2024-07-08

Skład orzekający: Borys Marasek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, gdy nie został przywrócony termin do jej wniesienia?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, liczonym od dnia doręczenia decyzji, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jeżeli termin ten nie został przywrócony. Doręczenie decyzji w trybie zastępczym zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej następuje z upływem ostatniego dnia okresu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej, co skutkuje rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi.
Stan faktyczny
A. M. i B. M. zostali zobowiązani decyzją organu I instancji do zapłaty podatku od nieruchomości za 2021 rok. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach. Doręczenie decyzji nastąpiło w trybie zastępczym 18 maja 2023 r. Skarżący złożyli skargę do WSA w Gliwicach dopiero 7 listopada 2023 r., po upływie ustawowego terminu, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, który został odrzucony.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M., B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 kwietnia 2023 r. nr SKO.F/41.4/241/2023/5620 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję organu I instancji ustalającą A. M. i B. M. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2021 r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, ze powyższa decyzja została doręczona A. M. i B. M. w trybie zastępczym, tj. w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.), dalej "O.p.", ze skutkiem doręczenia w dniu 18 maja 2023 r. W dniu 7 listopada 2023 r. skarżący złożyli skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 16 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek A. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz odmówił B. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłki zawierające zaskarżoną decyzję zostały doręczone skarżącym w sposób zastępczy w dniu 18 maja 2023 r. Jak wynika z elektronicznych potwierdzeń odbioru pierwsze awizo przesyłek miało miejsce w dniu 4 maja 2023 r., drugie zaś awizo w dniu 12 maja 2023 r. Następnie przesyłki zostały zwrócone do organu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". Zgodnie z trybem przewidzianym w art. 150 O.p., skutek doręczenia przesyłek nastąpił z dniem 18 maja 2023 r. Na mocy tego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 (tj. osobiście adresatowi w miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy albo w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy) operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 150 § 1 pkt 1 O.p.). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 O.p.) W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 O.p.). Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłki zawierające zaskarżoną decyzję zostały awizowane po raz pierwszy w dniu 4 maja 2023 r., a następnie po raz drugi w dniu 12 maja 2023 r., to doręczenie – zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 150 O.p. nastąpiło z dniem 18 maja 2023 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Jeśli strona nie odbierze przesyłki w ciągu 14 dni od dnia dostarczenia pierwszego awiza, uznać należy, że została ona doręczona prawidłowo (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt I FSK 1640/11). Wobec powyższego wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia decyzji, tj. od dnia 18 maja 2023 r., upłynął w dniu 19 czerwca 2023 r. Jest tak dlatego, że ostatni (trzydziesty) dzień terminu przypadał na sobotę 17 czerwca 2023 r., a dzień 18 czerwca 2023 r. na niedzielę, która zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1920) – była dniem wolnym od pracy. Zgodnie zaś z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 7 listopada 2023 r., a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Mając na uwadze powyższą okoliczność, tj. wniesienie skargi z uchybieniem terminu, a także fakt, że termin do wniesienia skargi nie został skarżącym przywrócony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło