I SA/Gl 1642/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel, Sędziowie WSA Bożena Suleja, Wojciech Organiściak (spr.), Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2014 r. sprawy ze skargi A. D., L. D. i T. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zastawu skarbowego oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w K. (dalej też DIS) działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 42 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. z dnia 10.05.2012r. Dz. U. z 2012r. poz. 749, dalej Ordynacja podatkowa lub O.p.) decyzją z dnia [...] (Nr [...] do [...];[...]do [...]) utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. (dalej też NUS) z dnia [...] (Nr [...], od nr [...] do nr [...]) mocą których odmówiono T.D., A. D. i L. D. (dalej określani jako strony, wnioskodawcy, a T. D. dodatkowo określany jako pełnomocnik) wykreślenia z rejestru zastawów skarbowych nr [...],[...].[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] na pojeździe marki Toyota model [...] nr rej. [...], nr podwozia [...]. Rozstrzygnięcia organów obu instancji zostały podjęte w następującym stanie faktycznym: W dniach 13.02.2012r., 2.05.2012r., 8.10.2012r., NUS ustanowił zastawy skarbowe o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...] na majątku M. K.(dalej zwana zobowiązaną lub sprzedającą) tj. na ww. samochodzie marki Toyota. W dniach 8.02.2012r., 24.04.2012r., 2.10.2012r. do NUS wpłynęły wnioski ZUS o ustanowienie zastawów skarbowych na tym samym pojeździe. Realizując otrzymane wnioski NUS w dniach 14.02.2012r., 4.05.2012r. i 9.10.2012r. ustanowił na przedmiotowym pojeździe zastawy skarbowe o numerach: [...],[...]i [...]. Ustanowienie przedmiotowych zastawów skarbowych nastąpiło celem zabezpieczenia należności ciążących na ww. zobowiązanej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług oraz składek ubezpieczeniowych. Wnioskiem z dnia 20.03.2013r. T. D. zwrócił się do NUS o wydanie wypisu z rejestru zastawów skarbowych ustanowionych na ww. samochodzie osobowym marki Toyota, z uwagi zakup tego pojazdu w dniu 15.02.2013r. Następnie pismem z dnia 15.04.2013r. T. D. w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych stron złożył do NUS wniosek o wykreślenie z rejestru zastawów skarbowych ustanowionych na wskazanym wyżej pojeździe o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. W piśmie tym, wnioskodawcy wnieśli również o wyłączenie spod egzekucji przedmiotowej ruchomości w trybie art. 38 ustawy egzekucyjnej. W uzasadnieniu złożonego wniosku strony wskazały, że na podstawie umowy kupna sprzedaży zawartej w dniu 15.02.2013r. z zobowiązaną nabyły samochód marki Toyota. Sprzedająca w dniu zawarcia umowy nie poinformowała kupujących o ustanowionych na przedmiocie umowy zastawach skarbowych. W celu sprawdzenia ewentualnych obciążeń na ww. pojeździe kupujący zwrócili się w dniu 13.02.2013r. do rejestru zastawów sądowych - [...] Centralnej Informacji w K., na potwierdzenie czego otrzymali zaświadczenie o braku wpisów zastawów sądowych (dołączone do wniosku jako załącznik). Następnie wnioskodawcy wskazali, że w trakcie rejestracji pojazdu w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta w K. (dalej jak WKUMK) otrzymali informację o ustanowionych zastawach skarbowych na przedmiocie umowy bez wskazania organu prowadzącego rejestr skarbowy. Wnioskiem z dnia 21.03.2013r. zwrócili się do NUS o wydanie wpisu z rejestru zastawów skarbowych. Złożony wniosek strony oparły na treści art. 42 § 5 Ordynacji podatkowej oraz art. 170 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym w razie przeniesienia własności rzeczy ruchomej, która jest obciążona prawem osoby trzeciej prawo to wygasa z chwilą wydania rzeczy nabywcy, chyba że ten działa w złej wierze. Zdaniem wnioskodawców zastawy skarbowe ustanowione na pojeździe wygasły najpóźniej w dniu 25.02.2013r. tj. po finalizacji umowy i winny zostać wykreślone z rejestrów skarbowych prowadzonych przez NUS. Decyzjami z dnia [...]NUS odmówił wykreślenia zastawów skarbowych z rejestru prowadzonego przez tego Naczelnika, dokonanego pod nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] na pojeździe marki Toyota. W uzasadnieniu decyzji NUS wskazano po pierwsze, że wnioskodawcy nie zachowali 7 dniowego terminu, o którym mowa w art. 42 a § 1 Ordynacji podatkowej. Podano, że za datę powzięcia informacji o ustanowionych na pojeździe zastawach organ przyjął datę wynikającą z zawartego porozumienia z dnia 25.03.2013r. pomiędzy sprzedającą a kupującymi, w którym sprzedająca oświadczyła, iż pominęła w umowie kupna sprzedaży wady prawne pojazdu w postaci 9 zastawów skarbowych obciążających przedmiot umowy. Podkreślono, że wniosek o wykreślenie wpisu z rejestru zastawów skarbowych strony złożyły do NUS w dniu 15.04.2013r. tj. 13 dni po upływie ustawowego terminu. Po drugie zwrócono uwagę, że w dniu ustanowienia zastawów skarbowych wnioskodawcy nie byli właścicielami samochodu, a zatem mogli przed zawarciem transakcji wystąpić w trybie art. 46 § 1 Ordynacji podatkowej o wydanie wypisu z rejestru zastawów skarbowych. W odwołaniu od przedmiotowych decyzji NUS strony domagały się ich uchylenia w całości i zwrócenia sprawy do ponownego rozpatrzenia bądź zmianę decyzji poprzez wykreślenie z rejestru zastawów wymienionych w sentencji decyzji zastawów skarbowych, jako wygasłych z mocy prawa tj. z mocy art. 170 Kodeksu cywilnego (K.c). Zaskarżonym decyzjom strony zarzuciły błędną subsumcję zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie decyzji z pominięciem dowodów wskazanych we wniosku z dnia 15.04.2013r oraz błędną interpretację przez NUS treści art. 42 a § 1 zd. 2 Ordynacji podatkowej. W pierwszej kolejności pełnomocnik w imieniu własnym i pozostałych stron wskazał, że początek biegu terminu do wniesienia wniosku o wykreślenie z rejestru zastawów przypada na dzień 8.04.2013r. tj. na dzień powzięcia wiadomości o ustanowieniu zastawu przez NUS oraz ZUS. Wyjaśnił, że w procesie rejestracji pojazdu strony nie otrzymały informacji o organie podatkowym, który obciążające pojazd zastawy ustanowił, a także takiej informacji nie uzyskali od zbywcy pojazdu. Następnie zarzucił NUS, że wydając decyzje odmawiające wykreślenia z rejestru zastawów skarbowych ustanowionych na pojeździe uznał, iż działali w złej wierze. Ponadto nie wziął pod uwagę argumentacji stron przedstawionej we wniosku z dnia 15.04.2013r. DIS prezentując dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie wskazał, że pismem z dnia 6.08.2013r. zwrócił się z zapytaniem do WKUMK o przekazanie informacji w jakim dniu przedmiotowy pojazd marki Toyota został zarejestrowany w Wydziale Komunikacji oraz czy nabywca został poinformowany przez rejestrującego pracownika o ustanowionych na ww. pojeździe zastawach skarbowych i na rzecz kogo. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 14.08.2013r. WKUM wyjaśnił, że przedmiotowy pojazd został przez jego nabywców zarejestrowany w dniu 27.02.2013r. oraz, że pracownik dokonujący rejestracji pojazdu poinformował właścicieli o zastawach skarbowych ustanowionych na pojeździe, wpisanych w systemie CEP przez Urząd Miasta T. (dalej UMT). Do pisma dołączono oświadczenie złożone w dniu 27.02.2013r. przez pełnomocnika o tym, że został poinformowany o zastawach skarbowych nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] (winno być [...]),[...],[...],[...] na rejestrowanym samochodzie marki Toyota oraz wydruk z systemu CEP o ustanowionych zastawach. Decyzją z dnia [...]DIS utrzymał w mocy decyzje NUS z dnia [...]. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z treścią art. 42a § 1 O.p. wykreślenie wpisu z rejestru zastawów skarbowych następuje, jeżeli rzecz lub prawo obciążone zastawem skarbowym w dniu jego ustanowienia nie stanowiły własności podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osoby trzeciej odpowiadającej za zaległości podatkowe. Wniosek o wykreślenie wpisu składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym osoba powołująca się na swoje prawo własności powzięła wiadomość o ustanowieniu zastawu. Podkreślono w związku z tym, że w pierwszej kolejności organ właściwy do wykreślenia zastawu skarbowego bada, czy wniosek wpłynął w ustawowym terminie do jego wniesienia i czy został złożony przez osobę do tego uprawnioną. W przypadku gdy wniosek o wykreślenie zastawu został złożony po upływie 7 dni od dnia, w którym osoba powołująca się na swoje prawo własności powzięła wiadomość o ustanowieniu zastawu, wykreślenie go nie jest możliwe (wyrok WSA w Lublinie sygn. akt I SA/Lu 618/06, wyrok WSA w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 811/10, wyrok WSA w Poznaniu sygn. akt I SA/Po 471/11). Podano, że dopiero po ustaleniu warunków formalnych, organ w toku postępowania wszczętego wnioskiem może przystąpić do oceny zasadności zgłoszonego żądania tj. czy istnieją podstawy do wykreślenia wpisu z rejestru zastawów skarbowych. DIS wyjaśniał, że spór w sprawie dotyczy w istocie daty, w której strony powzięły wiadomość o ustanowieniu zastawu. Organ odwoławczy podał przy tym, że z akt sprawy wynika, iż umowa kupna - sprzedaży pojazdu marki Toyota została zawarta pomiędzy wnioskodawcami, a zobowiązaną w dniu 15.02.2013r. W umowie tej sprzedająca pominęła wady prawne przedmiotu umowy w postaci 9 zastawów skarbowych. Podkreślono, że w dniu 27.02.2013r. nabywcy pojazdu dokonując jego rejestracji w WKUMK otrzymali od pracownika rejestrującego informację o ustanowionych na przedmiotowym pojeździe ww. zastawach skarbowych, wpisanych przez UMT. Po uzyskaniu powyższej informacji, pełnomocnik w dniu 20.03.2013r. złożył do NUS wniosek o wydanie wypisu z rejestru zastawów skarbowych. Powyższy wypis z dnia 22.03.2013r. wnioskodawca otrzymał w dniu 8.04.2013r. Po złożeniu ww. wniosku o wypis z rejestru zastawów skarbowych, nabywcy pojazdu zawarli w dniu 25.03.2013r. ze sprzedającą porozumienie, że w umowie kupna-sprzedaży z dnia 15.02.2013r. pominięto wady prawne przedmiotu umowy w postaci 9 zastawów skarbowych wskazując numery oraz daty ustanowienia zastawów skarbowych na pojeździe. W dalszej części swoich rozważań DIS podał, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie ustalenia faktycznej daty uzyskania przez wnioskodawców informacji o ustanowionych zastawach skarbowych na pojeździe ustalił, iż już w momencie rejestracji pojazdu, jak wynika z pisma WKUM z dnia 14.08.2013r. wnioskodawcy zostali poinformowali przez pracownika biura wykonującego czynności związane z rejestracją pojazdu o ustanowionych na pojeździe zastawach skarbowych, wpisanych przez UMT. Podkreślono, że potwierdzeniem tego jest również oświadczenie złożone przez pełnomocnika w dniu rejestracji pojazdu tj. w dniu 27.02.2013r. o ustanowionych na ww. pojeździe zastawach skarbowych. DIS odnosząc się do stanowiska stron podzielił pogląd NUS, że wnioskodawcy mogli zwrócić się do Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych o wypis, który wskazałby na rzecz kogo zostały one ustanowione, czego nie uczynili. Zauważyć również należy, iż aby wystąpić z wnioskiem do Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych nie jest wymagane wskazanie organu podatkowego, który dokonał tego obciążenia, bowiem w rejestrze tym znajdują się wszelkie dane na temat ustanowionych zastawów skarbowych, niezależnie od organu, który wpisu dokonał. W ocenie DIS zarzut braku informacji o organie na rzecz, którego zostały ustanowione zastawy skarbowe jest niezasadny. Powyższe potwierdza również fakt, że wnioskodawcy w dniu 20.03.2013r. zwrócili się do NUS o wypis z rejestru zastawów skarbowych, a zatem w tej dacie najprawdopodobniej znali organ na rzecz, którego ustanowiono zastawy skarbowe. Zdaniem DIS nieuzasadnione jest również twierdzenie pełnomocnika, że dopiero z chwilą otrzymania wypisu z rejestru zastawów skarbowych tj. 8.04.2013r. strony powzięły informację o ustanowionych zastawach skarbowych. Wydany przez organ podatkowy wypis z tego rejestru potwierdził jedynie istniejący stan prawny. Podkreślono, że przepis art. 42 a § 1 ustawy Ordynacji podatkowej stanowi o momencie powzięcia wiadomości o ustanowieniu zastawu, co nie jest równoznaczne z otrzymaniem wypisu z rejestru. Zdaniem organu odwoławczego, jak wskazano już wyżej strony powzięły informację o ustanowionych zastawach już w momencie rejestracji samochodu tj. w dniu 27.02.2013r., co pełnomocnik potwierdził złożonym oświadczeniem. DIS wyjaśnił również, iż NUS wydając zaskarżone decyzje, jako datę powzięcia informacji o ustanowionych zastawach przyjął najkorzystniejszą dla stron datę tj. 25.03.2013r. - datę zawarcia porozumienia ze sprzedającą odnośnie pominięcia wad prawnych przedmiotu umowy w postaci 9 zastawów skarbowych. Jednakże przyjmując datę rejestracji pojazdu czy też datę złożenia wniosku o wypis z rejestru zastawów tj. 20.03.2013r., czy też datę zawarcia porozumienia wnioskodawcy uchybili przewidzianemu w przytoczonym wyżej przepisie 7-dniowemu terminowi do złożenia wniosku o wykreślenie zastawu skarbowego od momentu powzięcia wiadomości o jego ustanowieniu. Zaakcentowano przy tym, że wniosek o wykreślenie zastawów skarbowych wnioskodawcy złożyli w dniu 15.04.2013r. i w konsekwencji wnioskodawcy uchybili ustawowemu terminowi określonemu w art. 42 a § 1 Ordynacji podatkowej oraz nie złożyli również wniosku o jego przywrócenie. Odnosząc się do zarzutu odwołaniu w postaci stwierdzenia przez NUS w zaskarżonych decyzjach, że nabycie przez strony postępowania pojazdu w złej wierze, DIS wyjaśnił, że w sytuacji gdy stwierdzono uchybienie przez skarżących 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o wykreślenie wpisu z rejestru zastawów skarbowych bezprzedmiotowym jest prowadzenie rozważań mających na celu odniesienie się do zagadnienia nabycia pojazdu w złej lub dobrej wierze. Organ odwoławczy podkreślił, że uchybienie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. W skardze na decyzję DIS z dnia [...]jeden z wnioskodawców działając imieniem własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych wnioskodawców (dalej zwani jako skarżący) wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zwrócenie sprawy do ponownego rozpatrzenia bądź też zmianę zaskarżanych decyzji poprzez wykreślenie z rejestru zastawów skarbowych o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], jako wygasłych z mocy prawa tj. z mocy art. 170 K.c. oraz zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Na wstępie uzasadnienia skargi pełnomocnik podniósł, że DIS w wydanej decyzji całkowicie błędnie i bezpodstawnie uznał, iż wniosek o wykreślenie z rejestru zastawów skarbowych został przez skarżących złożony po upływie ustawowego terminu z art. 42 a § 1 O.p. Zdaniem pełnomocnika, organ wydając takie rozstrzygnięcie oparł się na nieprawdziwej informacji udzielonej przez WKUM za pismem z dnia 14.08.2013r., zgodnie z którą zostali oni poinformowani w trakcie procesu rejestracji zakupionego pojazdu marki Toyota o ustanowionych na nim zastawach skarbowych wpisanych do Centralnej Ewidencji Pojazdów przez UMT. Pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że nabywcy pojazdu zostali poinformowani jedynie o ustanowieniu na zakupionym pojeździe 9 zastawów skarbowych, jednakże nie uzyskali żadnej informacji o organie, który dokonał wpisu, jak również o organach na wniosek i na rzecz, których wskazane zastawy skarbowe zostały ustanowione. Ponadto pełnomocnik zarzucał zaskarżonej decyzji oparcie jej na niezgodnych z prawdą ustaleniach faktycznych i wydanie jej na podstawie niepopartych żadnymi argumentami przypuszczeniach oraz z pominięciem wskazanych przez skarżących środkach dowodowych. Pełnomocnik podnosił, że DIS wydając zaskarżoną decyzję bez jakichkolwiek podstaw faktycznych uznał, iż skarżący w dacie 20.03.2013r. tj. dacie składania wniosku o wydanie wypisu z rejestru zastawów skarbowych znali już organ na rzecz którego ustanowiono zastawy skarbowe na nabytym pojeździe. Strona skarżąca podkreślała, że organ pominął w tym względzie dowód z przesłuchania sprzedającej, jak również z porozumienia zawartego w dniu 25.03.2013r. pomiędzy nią a kupującymi. Pełnomocnik skarżących podkreślał, że do dnia 8.04.2013r. nie posiadali oni żadnych informacji odnośnie organu, który dokonał ustanowienia na zakupionym pojeździe kolejnych zastawów skarbowych, a tym samym organu właściwego do wszczęcia postępowania w sprawie wykreślenia tychże zastawów. W ocenie pełnomocnika zastosowana przez organy obu instancji literalna wykładnia przepisu art. 42 a § 1 O.p. stanowi naruszenie podstawowych założeń dotyczących wszczynania postępowania administracyjnego, wedle których wniosek winien być złożony do rzeczowo i miejscowo organu właściwego dla rozstrzygnięcia określonej sprawy. Zdaniem pełnomocnika skarżących podjęte przez nich działania zmierzające do ustalenia organu właściwego w sprawie zostały przez organy obu instancji potraktowane jako całkowicie zbędne i nieuprawnione, co narusza przepisy art. 6-8 Kpa. Strona skarżąca podnosiła również, iż organy obu instancji nie określiły jednoznacznie daty, od której winien być liczony termin art. 42 a § 1 O.p., albowiem NUS za datę tę uznał 25.03.2013r. tj. dzień zawarcia porozumienia pomiędzy kupującymi a sprzedającą, natomiast DIS w tym zakresie wskazał datę 27.02.2013r. Zdaniem pełnomocnika skarżących bieg terminu do wniesienia wniosku o wykreślenie z rejestru zastawów przypadał na dzień 8.04.2013r. tj. na dzień powzięcia przez skarżących wiadomości o ustanowieniu zastawu przez NUS na rzecz tego organu oraz ZUS. Pełnomocnik akcentował, że skarżący złożyli stosowny wniosek w dniu 15.04.2013r. tj. w terminie 7 dni od dnia, w którym powzięli informację o ustanowieniu zastawu skarbowego. O złożeniu w terminie wniosku o wykreśleniu zastawów na zakupionym pojeździe może, zdaniem pełnomocnika skarżących świadczyć fakt, że NUS nie odmówił wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie, lecz odmówił wykreślenia z rejestru zastawów skarbowych obciążających zakupiony przez skarżących pojazd. Wskazano, że decyzja administracyjna wydawana na podstawie wniosku złożonego po terminie winna odnosić się wyłącznie do kwestii związanych z przekroczeniem tego terminu z całkowitym pominięciem merytorycznej warstwy samego wniosku. NUS rozpatrzył złożony wniosek merytorycznie, co zdaniem skarżących mogło nastąpić wyłącznie po stwierdzeniu zachowania ustawowego terminu do zainicjowania przedmiotowego postępowania administracyjnego. Pełnomocnik skarżących podkreślał brak odniesienia się przez organ II instancji do stanowiska NUS zawartego w zaskarżonych decyzjach zarzucający skarżącym brak należytej staranności oraz nabycie obciążonego zastawami skarbowymi pojazdu w złej wierze. Strona podkreśliła, że przepisy prawa w oparciu, o które wydano zaskarżone decyzje nie uzależniają rozpatrzenia wniosku od zachowania przez wnioskodawcę należytej staranności oraz że przepisy Ordynacji podatkowej nie statuują domniemania powszechnej znajomości wpisów w rejestrze. Pełnomocnik skarżących podkreślił, że przy zakupie pojazdu obciążonego zastawami skarbowymi działali oni w dobrej wierze, dowodem czego może być sprawdzenie przedmiotu umowy w rejestrze zastawów sądowych KRS. W odpowiedzi na skargę DIS wniósł o jej oddalenia w całości podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c tej ustawy). Ponadto stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, co oznacza, że nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innego aktu lub czynności bądź innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Skarga okazała się niezasadna, a Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych. Stan faktyczny sprawy jest po części sporny i został nakreślony przy okazji prezentowania stanowiska skarżących oraz organów podatkowych. W ocenie Sądu brak jest zatem konieczności jego ponownego przedstawiania. Sąd za prawidłowe uznaje ustalenia w tym względzie jakie zostały poczynione przez organy podatkowe. Istota sporu sprowadzała się do oceny tego, czy wniosek skarżących o wykreślenie z rejestru zastawów skarbowych ww. pojazdu Toyota [...] został złożony w terminie zakreślonym w art. 42 a § 1 Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze zarzuty skargi przyjdzie w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art. 42 a § 1 Ordynacji podatkowej wykreślenie wpisu z rejestru zastawów skarbowych następuje, jeżeli rzecz lub prawo obciążone zastawem skarbowym w dniu jego ustanowienia nie stanowiły własności podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osoby trzeciej odpowiadającej za zaległości podatkowe. Wniosek o wykreślenie wpisu składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym osoba powołująca się na swoje prawo własności powzięła wiadomość o ustanowieniu zastawu. Zgodnie zaś z § 2 ww. art. 42 a O.p. w sprawie wykreślenia wpisu z rejestru zastawów skarbowych w przypadku określonym w § 1 wydaje się decyzję. Ze stanu faktycznego sprawy m. in. wynika, że skarżący wnioskiem z dnia 15.04.2013r. zwrócili się do NUS o wykreślenie z rejestru ww. zastawów skarbowych ustanowionych na ww. pojeździe marki Toyota [...]. NUS decyzjami z dnia 20.06.2013r. odmówił wykreślenia zastawów skarbowych z prowadzonego rejestru z uwagi na niedotrzymanie 7- dniowego terminu do złożenia wniosku od dnia, w którym wnioskodawcy powzięli wiadomość o ustanowieniu zastawu. NUS jako datę powzięcia informacji o ustanowionych zastawach przyjął datę 25.03.2013r. tj. dzień zawarcia porozumienia ze sprzedającą odnośnie pominięcia wad prawnych przedmiotu umowy w postaci 9 zastawów skarbowych. Z kolei DIS mając na uwadze zarzuty odwołania i twierdzenia stron przeprowadził postępowanie wyjaśniające dotyczące ustalenia faktycznej daty uzyskania przez wnioskodawców informacji o ustanowionych na pojeździe zastawach skarbowych. DIS pismem z dnia 6.08.2013r. zwrócił się przy tym do WKUMK o przekazanie informacji w zakresie tego w jakim dniu pojazd marki Toyota [...] został zarejestrowany w WKUMK oraz o to czy nabywca został poinformowany przez pracownika dokonującego czynności rejestracji o ustanowionych na przedmiotowym pojeździe zastawach skarbowych i na rzecz kogo. Pismem z dnia 14.08.2013r. WKUMK wskazał, że ww. pojazd został przez strony zarejestrowany w dniu 27.02.2013r. Wyjaśniono również, iż pracownik dokonujący czynności rejestracji poinformował właścicieli o zastawach skarbowych ustanowionych na pojeździe, wpisanych w systemie CEP przez UMT, a na dowód czego dołączono oświadczenie złożone w dniu 27.02.2013r. przez pełnomocnika stron oraz wydruk z systemu CEP o ustanowionych zastawach. W tym stanie faktycznym DIS jako datę uzyskania przez skarżących informacji o ustanowionych na pojeździe zastawach skarbowych przyjął datę rejestracji pojazdu tj. dzień 27.02.2013r. W ocenie Sądu za prawidłowe należy uznać ustalenie w tym przedmiocie jakiego samodzielnie dokonał DIS. Zdaniem Sądu niezasadne są związane z tym zarzuty skargi, albowiem niezależnie od tego czy jako jaki dzień powzięcia przez strony wiadomości o ustanowieniu zastawu przyjmiemy datę ustaloną przez DIS czy datę ustaloną przez NUS, to i tak w sprawie doszło do uchybienia 7 dniowego terminu przewidzianego w art. 42 a § 1 O.p. do złożenia wniosku o wykreślenie zastawu. Poza sporem jest bowiem to, że skarżący wniosek o wykreślenie zastawów skarbowych złożyli w dniu 15.04.2013r., tj. po upływie 7 dniowego terminu od momentu powzięcia wiadomości o ustanowieniu przedmiotowych zastawów. Mając na uwadze zarzuty i twierdzenia strony skarżącej przyjdzie również wskazać, że z akt sprawy wynika, iż w dniu 15.02.2013r. został zawarta pomiędzy skarżącymi a sprzedającą umowa kupna-sprzedaży samochody Toyota [...] oraz, że sprzedająca pominęła wady prawne przedmiotu umowy w postaci 9 zastawów skarbowych. Rejestracja pojazdu w WKUMK miała miejsce w dniu 27.02.2013r. i jak wskazano w toku tych czynności nowi właściciele samochodu Toyota [...] zostali poinformowani przez pracownika rejestrującego o ustanowionych na przedmiotowym pojeździe zastawach skarbowych, a czego dowodzi oświadczenie podpisane przy okazji czynności rejestracji przez pełnomocnika. Co ważne dla istoty sporu powyższe oświadczenie dowodzi zasadności przyjętego przez DIS stanowiska, co do uznania daty 27.02.2013r. za dzień, w którym osoby powołujące się na swoje prawo własności samochodu marki Toyota [...] powzięły wiadomość o ustanowieniu 9 zastawów na przedmiotowym pojeździe. Fakt posiadania przez skarżących wiadomości o ustanowieniu zastawów przed dniem 8.04.2013r. wynika również, z okoliczności złożenia do NUS przez pełnomocnika skarżących w dniu 20.03.2013r. wniosku o wydanie wypisu z rejestru zastawów skarbowych. Co więcej o powzięciu przez skarżących wiadomości o ustanowieniu zastawu przed dniem 8.04.2013r. świadczy również fakt zawarcia w dniu 25.03.2013r. pisemnego porozumienia ze sprzedającą, co do tego, że w umowie kupna- sprzedaży samochodu Toyota [...] z dnia 15.02.2013r. pominięto wady prawne przedmiotu umowy w postaci 9 zastawów skarbowych wskazując numery oraz daty ustanowienia zastawów skarbowych na ww. pojeździe. W ocenie Sądu, z uwagi na powyższe, za bezzasadne należy zatem uznać zarzuty skargi, w tym zarzut oparcia się na nieprawdziwej informacji WKUMK datowanej na dzień 14.08.2013r. W szczególności przyjdzie podkreślić, że do ww. pisma dołączono złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie pełnomocnika datowane na dzień 27.02.2013r. o tym, że został on poinformowany o zastawach skarbowych na samochodzie Toyota[...]. Powyższe zdaniem Sądu stanowiło wystarczającą okoliczność do przyjęcia przez DIS, że strony powzięły wiadomość o ustanowieniu zastawów na przedmiotowym pojeździe. Zauważyć ponadto przyjdzie, że strony wnioskiem z dnia 20.03.2013r. zwróciły się do NUS o wypis z rejestru zastawów skarbowych, co w konsekwencji oznacza, że w tej dacie niewątpliwie znany już był im organ, który wpisał przedmiotowe zastawy skarbowe, co niezależnie od powyższego czyni bezzasadnym zarzuty skargi w zakresie braku wiedzy w przedmiocie powzięcia wiadomości o ustanowieniu zastawu przez osoby powołujące się na swoje prawo własności do przedmiotowego pojazdu. W tym kontekście za bezzasadną uznać należy argumentację skarżących opartą o to, że ww. informację powzięli dopiero po otrzymaniu wypisu z dnia 22.03.2013r. doręczonego w dniu 8.04.2013r. W tych okolicznościach rzekomy brak informacji o organie na rzecz, którego zostały ustanowione zastawy skarbowe nie mógł mieć wpływu na prawidłowość ustaleń i kontrolowane rozstrzygnięcie. W tym zakresie przyjdzie również zauważyć, że skarżący mogli wystąpić do Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych o wypis, który wskazałby na rzecz kogo zostały one ustanowione. Przede wszystkim przyjdzie jednak podkreślić, że wypis z rejestru zastawów potwierdza istniejący stan prawny, a mający zastosowanie w sprawie przepis art. 42 a § 1 O.p. stanowi jedynie o dniu powzięcia wiadomości o ustanowieniu zastawu, a nie o dniu i organie, który ustanowił zastaw. Ponadto z powyższego przepisu w żadnym razie nie wynika, aby dzień powzięcia zastawu był jednocześnie dniem, w którym strona otrzymała wypis z rejestru zastawów. Odnosząc się do tezy skarżących, że o złożeniu w terminie wniosku o wykreślenie zastawów na przedmiotowym pojeździe może świadczyć fakt, iż NUS nie odmówił wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie, lecz rozpatrzył merytorycznie złożony wniosek, należy stwierdzić, że w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 165 a O.p. Stosownie do którego to przepisu jedynie, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zgodnie zaś z art. 165 § 1 O.p. postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W sprawie zaś poza sporem jest to, że skarżący posiadali przymiot stron postępowania w przedmiocie wniosku o wykreślenie zastawu na zakupionym przez nich pojeździe marki Toyota [...]. W przedmiotowej sprawie NUS stosując przepis art. 42 a § 1 O.p., jako organ właściwy do wykreślenia zastawu skarbowego był zobowiązany do zbadania tego czy wniosek wpłynął w ustawowym terminie do jego wniesienia i czy został złożony przez podmioty do tego uprawnione. NUS po skontrolowaniu warunków formalnych wniosku i stwierdzeniu niezachowania przez skarżących terminu, o którym mowa w art. 42 a § 1 O.p. działając, w ocenie Sądu, zgodnie z prawem odmówił wykreślenia przedmiotowych zastawów skarbowych. Ze względów wyżej wyrażonych Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa wskazanych w skardze, w tym przepisów Ordynacji podatkowej stanowiących odpowiedniki powołanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Ten ostatni akt prawny nie miał bowiem zastosowania s przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu na kontrolowane rozstrzygnięcie, ze względów wyżej już wyrażonych, nie miały także wpływu inne argumenty strony skarżącej, w tym kwestia dobrej lub złej wiary przy zakupie przedmiotowego samochodu. Zdaniem Sądu ze względów wyżej wyrażonych brak było podstaw do uchylenia zaskarżonych decyzji organów obu instancji. Brak też było podstaw do zmiany zaskarżonych decyzji poprzez wykreślenie z rejestru zastawów skarbowego, a to już tylko z tego powodu, że powyższe nie należy do uprawnień Sądu. Z uwagi na fakt, że podniesione przez stronę skarżącą zarzuty okazały się nieuzasadnione, a Sąd z urzędu nie dopatrzył się uchybień zaskarżonego rozstrzygnięcia, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.