I SA/Gl 1656/19

PostanowienieWSA w Gliwicach2020-02-17

Skład orzekający: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku od spadków i darowizn jest dopuszczalne i jakie są tego konsekwencje proceduralne?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za skuteczne i dopuszczalne, ponieważ nie zmierzało ono do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Strona skarżąca miała prawo cofnąć skargę zgodnie z art. 60 PPSA, a sąd był związany tym cofnięciem na mocy art. 161 § 1 pkt 1 PPSA. W związku z cofnięciem skargi, sąd zwrócił stronie uiszczony wpis od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca K.G. wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą podatku od spadków i darowizn. Następnie, pismem z dnia 29 stycznia 2020 r., skarżąca cofnęła swoją skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2020 r.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. K. G. (dalej: skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Pismem z dnia 29 stycznia 2020 r. skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z poźn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Analizując okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, iż skarżąca dokonała skutecznego cofnięcia skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, a jednocześnie, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające uznanie tegoż cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło