I SA/Gl 166/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2015 r. sprawy ze skargi J. G. i L. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżących kwotę 135 (słownie: sto trzydzieści pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...] odmawiającą skarżącej J. G. i skarżącemu L. G. stwierdzenia nadpłaty w kwocie [...] zł w podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży z dnia 6 sierpnia 2012 r., zgodnie z którą skarżący nabyli prawo własności nieruchomości obejmującej zabudowaną działkę nr [...] położoną w U. przy ul. [...]. W skardze datowanej na 12 stycznia 2015 r. a wniesionej w dniu 14 stycznia 2015 r. skarżący sformułowali m. in. wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Z kolei w dniu 15 stycznia 2015 r. uiścili 135 zł tytułem wpisu od skargi. Ustosunkowując się do skargi, organ odwoławczy wpierw wniósł o jej oddalenie, natomiast w piśmie z dnia 22 lipca 2015 r. oznajmił, że skargę tę uwzględnia i załączył swą decyzję z dnia [...], nr [...] o uchyleniu decyzji zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Następnie w piśmie z dnia 11 września 2015 r. zaznaczył, że to jego rozstrzygnięcie nie zostało zaskarżone. W piśmie z dnia 3 września 2015 r. skarżący wystąpili o zwrot wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), jak również gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Dopuszczalność takiej kwalifikacji jest więc uzależniona od zaistnienia w toku postępowania okoliczności powodującej jego bezprzedmiotowość. Przesłanka taka zostaje spełniona w sytuacji, o której mowa w art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a. Poniekąd wskazuje na to art. 201 § 1 p.p.s.a, który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Niezależnie od niego przesądza o tym sama istota tej instytucji: w oparciu bowiem o powołany art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym dla postępowań wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia jest zatem wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia, czyli osiągnięcie celu, do którego zmierza wniesienie skargi. Analiza przedstawionego stanu faktycznego prowadzi do wniosku, że z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie i dlatego zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec o umorzeniu postępowania. Z kolei o zasądzeniu od organu odwoławczego zwrotu kosztów postępowania postanowiono na podstawie przytoczonego wyżej art. 201 § 1 p.p.s.a., mając na uwadze to, że skarżący zgłosili żądanie w tym przedmiocie stosownie do art. 210 § 1 p.p.s.a. Zasądzoną kwotę obliczono w oparciu o art. 205 p.p.s.a., uwzględniając koszty sądowe, jakie skarżący ponieśli, to jest należność tytułem wpisu od skargi (135 zł). Jednocześnie wymaga wyjaśnienia brak możności zadośćuczynienia przez Sąd żądaniu skarżących o zwrot uiszczonego wpisu od skargi. Jest to spowodowane tym, że w sprawie nie zaistniały okoliczności określone w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., które warunkują wydanie takiego rozstrzygnięcia (skarga nie została wszak ani odrzucona, ani cofnięta), co jednakże pozostaje bez wpływu na ocenę dopuszczalności zastosowania art. 201 § 1 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe Sąd postanowił zasądzić od organu odwoławczego zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżących, a nie: zwrócić im uiszczony wpis od skargi.