I SA/Gl 168/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania; Pismem procesowym z dnia 10 marca 2011 r. C. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach między innymi z wnioskiem o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Mając na uwadze to, iż rzeczony wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu (druk PPF), w dniu 3 czerwca 2011 r. doręczono skarżącemu wezwanie do wypełnienia i przesłania do tutejszego Sądu, w terminie 7 dni, formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, pouczając jednocześnie, że niezłożenie wniosku na formularzu w terminie siedmiu dni skutkować będzie jego pozostawieniem bez rozpoznania. Wyznaczony termin upływał w dniu 10 czerwca 2011 r. Skarżący nie przesłał jednak zwrotnie wniosku na urzędowym formularzu. Zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis zarządzenia w tej sprawie doręczono skarżącemu w dniu 4 lipca 2011 r. W dniu 8 lipca 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącego, w którym oświadczył "składam sprzeciw w sprawie zarządzenia z dnia 29 VI 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 168/11". Pismo nie zawierało jakichkolwiek załączników. W konsekwencji urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wpłynął do Sądu do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia należy odnotować, iż z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw zarządzenie referendarza, przeciwko któremu został on wniesiony utraciło moc, a sprawa [wniosek o przyznanie prawa pomocy – spr.] będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Taki stan rzeczy znajduje bowiem podstawę prawną w art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, jako wadliwy, nie może zostać rozpoznany merytorycznie. Stosownie bowiem do art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 257 P.p.s.a, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jest w tej sprawie bezspornym, że mimo prawidłowo doręczonego wezwania o uzupełnienie wniosku poprzez wypełnienie doręczonego formularza, skarżący nie zastosował się do wezwania i nie usunął braków formalnych wniosku. Stosownego druku nie nadesłał nawet przy sprzeciwie. Z tych względów oraz na podstawie art. 257 i art. 260 P.p.s.a. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania