I SA/Gl 1681/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Protokolant Magdalena Nowacka-Brzeźniak, po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2005 r. Decyzją nr [...] z dnia [...]r. Prezydent Miasta C. ustalił stronie łączne zobowiązanie pieniężne dotyczące nieruchomości położonej w C. przy ul. [...]. W szczegółowym wyliczeniu łącznego zobowiązania pieniężnego wskazano, że budynki mieszkalne obejmują powierzchnię [...] m 2, grunty pozostałe – [...] m 2, a grunty zwolnione z mocy ustawy – 0,4963 ha. W odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta C. strona wskazała na wstępie, że kwestionuje wysokość zobowiązania ustaloną nakazem z dnia [...] 2005 r., gdyż zostało ono zawyżone w stosunku do zobowiązania za 2003 r. o [...] %. Podatnik podniósł, że "kwestionuje zasadność naliczenia podatku od fikcyjnie wyłączonych gruntów rolnych V i VI klasy – w tym odłogowanych i zakrzaczonych w wielkości [...] m 2" i zakwalifikowanie ich jako gruntów budowlanych. Strona oświadczyła, że nieruchomość rolna przy ul. [...] nie stanowi działki budowlanej i podała, że grunt ten obejmuje "wąski pas ziemi o długości c/a [...]m, na którym nie można budować (nie otrzyma się zezwolenia) zakrzaczony i ugorowany od 40 lat". W dalszej części odwołania podatnik wyjaśnił, że z gruntów zwolnionych z opodatkowania, na których usytuowany jest budynek mieszkalny o powierzchni [...] m 2 wydzielił przyzagrodową działkę ekologiczną o powierzchni [...] m 2, która jest wykorzystywana rolniczo. Wskazując na powyższe okoliczności podatnik wniósł o uchylenie nakazu płatniczego za 2005 r., przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem prawidłowego naliczenia należnego zobowiązania, tj. w sposób w jaki uczyniono to w 2003 r. Do odwołania załączono "informację w sprawie podatku rolnego za 2005 r." , w której podatnik wykazał następujące przedmioty opodatkowania: grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych – [...]ha, grunty, na których zaprzestano produkcji rolnej – [...]ha, użytki ekologiczne – [...] m 2, grunty stanowiące działki przyzagrodowe – [...] m 2. W piśmie złożonym w toku postępowania odwoławczego podatnik wskazał, iż zapoznając się z aktami sprawy stwierdził wadliwość odpisu z ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez Urząd Miejski w C. i w tym stanie rzeczy domaga się włączenia do akt sprawy mapki geodezyjnej nieruchomości położonej w C. przy ul. [...], ustalenia szerokości i długości działki sklasyfikowanej jako działka budowlana (wraz z wskazaniem wymiarów tej działki przed 2002 r.) oraz decyzji o zmianie użytkowania gruntu w stosunku do 2003 r. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, wskazując, że strona w odwołaniu kwestionuje przede wszystkim objęcie podatkiem od nieruchomości gruntów stanowiących grunty rolne klasy V i VI przywołał treść art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów, a wspomniana ewidencja objęta jest domniemaniem zgodności z prawdą. Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika jednoznacznie, że organ podatkowy, będąc związany powyższymi danymi nie może przyjąć za podstawę wymiaru podatków innych danych niż ujawnione w przedmiotowej ewidencji, ani też we własnym zakresie weryfikować jej zapisów. W tym stanie rzeczy za bezzasadne uznać należy, zdaniem organu odwoławczego wnioski strony zawarte w piśmie z dnia [...] 2005 r., dotyczące konieczności uzupełnienia materiału dowodowego o mapki geodezyjne. W dalszej części uzasadnienia decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z aktualnym na dzień wydania nakazu płatniczego wypisem z ewidencji gruntów stwierdzić należy, że strona jest właścicielem nieruchomości położonej w C., przy ul. [...] (jednostka rejestrowa [...], arkusz mapy [...]). W skład nieruchomości wchodzi jedna działka geodezyjna oznaczona numerem [...]o powierzchni [...] ha, która sklasyfikowana jest w sposób następujący: [...] ha, tj. [...] m 2 – jako grunt orny klasy V (RV), [...] ha, tj. [...] m 2 - jako tereny mieszkaniowe (B). Zgodnie z § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. s sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454) grunty z oznaczone symbolem R zaliczane są do użytków rolnych, a grunty oznaczone symbolem B – do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych. Kwalifikacja podatkowa opisanych gruntów przedstawia się następująco: powierzchnia [...] m 2 jako użytki rolne klasy RV podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym, jednakże na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym są one z tego podatku zwolnione (co uwzględniono w kwestionowanym przez stronę nakazie płatniczym), a powierzchnia 927 m 2 stanowi tereny mieszkaniowe (oznaczenie B), które nie są użytkami rolnymi podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jako "grunty pozostałe", dla których stawka ustalona jest na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 lit c. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz uchwały [...] Rady Miasta C. z dnia [...] 2003 r. i wynosi 0,22 zł/ m 2. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że składane przez stronę informacje dla celów podatku rolnego, w których podatnik wykazuje wyłącznie grunty klasy V i VI oraz użytki ekologiczne są niezgodne ze stanem wynikającym z ewidencji gruntów (zgodnie z § 67 pkt 4 powołanego powyżej rozporządzenia grunty takie oznacza się symbolem złożonym z litery E oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, a grunt o takim oznaczeniu nie figuruje w przedmiotowej ewidencji gruntów). Dokonując weryfikacji zaskarżonej decyzji w granicach sprawy administracyjnej organ odwoławczy zbadał także prawidłowość opodatkowania powierzchni budynku mieszkalnego i stwierdził, że dokonano go zgodnie ze złożoną przez stronę informacją w sprawie podatku od nieruchomości z dnia [...] 2004 r., a podatek został we właściwej wysokości ustalony zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz z uchwałą nr [...] Rady Miasta C. z dnia [...] 2004 r. w sprawie stawek podatku od nieruchomości w 2005 r. Powyższą decyzję doręczono adresatowi w dniu [...] 2005 r., a pismem wniesionym w dniu [...] 2005 r. A. G. zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze strona podniosła, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z naruszeniem interesu prawnego strony z powodu zawyżenia należności podatkowej, co nastąpiło wskutek braku należytego przeanalizowania dokumentacji geodezyjnej nieruchomości rolnej o powierzchni [...] m 2. Skarżący wskazał także, że zawyżenie podatku nastąpiło na skutek "błędnego i nieuzasadnionego wydzielenia działki budowlanej o niezgodnej ze stanem faktycznym powierzchni ponad [...] m 2", co jest skutkiem niezbadania dokumentacji geodezyjnej przez organ odwoławczy. Strona podniosła także, że nie kwestionując faktu, że "wiążącą podstawą wymiaru podatku jest stan nieruchomości ujawniony w ewidencji gruntów i budynków" uważa, że w przypadku zastrzeżeń podatnika co do zapisów w tej ewidencji organ zobowiązany jest do zbadania kompletnej dokumentacji geodezyjnej (której do akt nie dołączono i do której nie ustosunkował się organ odwoławczy). Podnosząc powyższe argumenty skarżący wniósł o uchylenie wadliwej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [...]2006 r. skarżący wniósł o usprawiedliwienie jego nieobecności na rozprawie w dniu 13 czerwca 2006 r. z przyczyn zdrowotnych i finansowych i podtrzymał w całości zarzuty podniesione w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem oceny Sądu jest zasadność naliczenia podatku od nieruchomości w oparciu o dane ujawnione w ewidencji gruntów w sytuacji, gdy podatnik twierdzi, że dane te nie są zgodne ze stanem faktycznym. Zgodnie z art. 6 c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 1993 r. nr 94, poz. 431 ze zm.), osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na którekolwiek ze współwłaścicieli (posiadaczy). W oparciu o powyższy przepis Prezydent Miasta C. ustalił A. G. – współwłaścicielowi nieruchomości położonej w C. przy ul. [...] łączne zobowiązanie pieniężne za 2005 r. Podstawę opodatkowania przyjęto według zapisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków, w której ostatnia modyfikacja nastąpiła - jak wynika z odpowiedzi na skargę i wyjaśnień skarżącego w 2003 r. Dotyczyła ona zakwalifikowania gruntów (o powierzchni [...] m 2), klasyfikowanych dotychczas jako grunty rolne, podlegające opodatkowaniu podatkiem rolnym, do terenów mieszkaniowych. Opisaną zmianę klasyfikacji gruntów podważył podatnik wskazując przede wszystkim, że na skutek wprowadzonych zmian grunty określone jako "tereny mieszkaniowe" zostały zaewidencjonowane niezgodnie ze stanem faktycznym, gdyż w rzeczywistości stanowią one "zakrzaczony i ugorowany od 40 lat "wąski pas ziemi o długości c/a [...]m, na którym nie można budować (nie otrzyma się zezwolenia na budowę)". Opisane powyżej okoliczności, podniesione przez stronę skarżącą nie przemawiają za uwzględnieniem skargi, gdyż nie dowodzą one, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. nr 100 z 2000 r., poz. 1682 ze zm.), podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, która w myśl art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr) jako, dokument urzędowy sporządzony w formie określonej przepisami prawa stanowi dowód tego, co zostało w niej urzędowo stwierdzone. Wskazana ewidencja objęta jest zatem domniemaniem zgodności z prawdą, a weryfikacja danych w niej zawartych nie należy do kompetencji organów podatkowych. W myśl art. 22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne zakwestionowanie danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków i zainicjowanie działań zmierzających do doprowadzenia ich do stanu zgodnego z rzeczywistością należy do właścicieli nieruchomości. Kwestionowanie prawidłowości zaewidencjonowania gruntów (którego konsekwencją jest nieuzasadnione, w opinii podatnika, zawyżenie należnego podatku od gruntów) nie może stanowić bezpośredniej podstawy wzruszenia decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne. Właściciel nieruchomości zobowiązany jest wystąpić najpierw z wnioskiem o korektę zapisów ujawnionych w ewidencji gruntów we właściwym dla tych czynności trybie. Uwzględnienie tego żądania i wprowadzenie zmian w zaewidencjonowaniu gruntów stanowi podstawę wnioskowania o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 12 stycznia 1994 r., sygn. akt. III SA 911/94 publ. OSS 1994/4-5/164). W kontekście powyższych rozważań skonstatować należy, że kwestionowany przez stronę wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005 r. został ustalony w oparciu o dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków, aktualnych na dzień ustalenia należnego podatku, zatem brak podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem prawa. W tym stanie rzeczy Sąd działając w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.