I SA/Gl 1702/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka Sędzia NSA Eugeniusz Christ /spr./ Asesor WSA Teresa Randak Protokolant Olga Stiefel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ oraz art. 71a § 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm./ po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie określenia wysokości nie przekazanej wierzytelności przez dłużnika zajętej wierzytelności w kwocie [...] zł – Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W skardze na to rozstrzygnięcie złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości w L. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując, że zapadło ono z naruszeniem przepisów prawa upadłościowego i naprawczego skoro przedmiotowa należność z tytułu umowy o pracę powstała przed datą ogłoszenia upadłości skarżącej jako pracodawcy i stanowiły wierzytelności w stosunku do masy, których zaspokojenie następuje w oparciu o powołane wyżej przepisy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte i prowadzone wobec innej osoby zaś strona skarżąca była tylko dłużnikiem zajętej wierzytelności. Jeszcze przed rozpoczęciem rozprawy, na którą sprawa została skierowana, pismem z dnia [...] 2005 r. syndyk masy upadłości skarżącej Spółki poinformował, że w dniu [...] 2005 r. została ogłoszona upadłość skarżącej Spółki obejmująca likwidację jej majątku w związku z czym toczące się postępowanie jest bezprzedmiotowe, gdyż należność będąca przedmiotem postępowania została uznana przez syndyka na liście wierzytelności i zostanie wypłacona zgodnie z planem podziału. Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2005 r. skarżąca i uczestniczka postępowania nie stawiły się mimo prawidłowego zawiadomienia o jej terminie, a obecny pełnomocnik organu odwoławczego przychylił się do stwierdzenia strony skarżącej o bezprzedmiotowości niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności /art. 60 ustawy p.p.s.a./. Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. Umorzenie postępowania powoduje więc jego zakończenie orzeczeniem, które nie rozstrzyga o istocie sprawy sądowoadministracyjnej. Skuteczne cofnięcie skargi co do zasady wiąże Sąd i powoduje, że z woli skarżącego w ramach przyznanego mu uprawnienia do rozporządzania przedmiotem postępowania, dochodzi do sytuacji, gdy wydanie wyroku staje się zbędne. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. oznacza, że w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestał istnieć przedmiot zaskarżenia rozumiany nie tylko jako akt lub czynność, której dotyczyła skarga lecz również jako fakt, okoliczność lub zdarzenie regulowane zaskarżonym aktem lub czynnością. W niniejszej sprawie strona skarżąca, którą ostatecznie stał się syndyk masy upadłości skarżącej Spółki w piśmie z dnia [...] 2005 r. w istocie cofnęła skargę stwierdzając, że toczące się postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Ponadto wskazała, że objęta postępowaniem egzekucyjnym i określona w postanowieniu organu egzekucyjnego należność w wysokości nie przekazanej wierzytelności przez dłużnika zajętej wierzytelność została uznana przez syndyka masy upadłości skarżącej Spółki na liście wierzytelności i zostanie wypłacona zgodnie z planem podziału. Nie można więc uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne z przyczyn, o których mowa w art. 60 ustawy p.p.s.a. Dlatego też wobec zaistnienia okoliczności powodujących umorzenie postępowania opisanych w art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu przy zastosowaniu przepisu art. 90 § 2 cytowanej ustawy.