I SA/Gl 1710/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Ewa Karpińska (sprawozdawca), Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Anna Florek, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., wydaną po wznowieniu postępowania, odmówił W.S. (S.) uchylenia decyzji ostatecznych z dnia [...]r. nr [...] w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od [...] do [...] 2002 r.. Decyzja ta, zawierająca prawidłowe pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia odwołania i terminie do dokonania tej czynności, została doręczona W. S. w dniu [...] 2004 r., o czym świadczy własnoręczny podpis na pocztowym potwierdzeniu odbioru. W dniu [...] 2004 r. skarżący ustanowił pełnomocnika w osobie adwokata A. J.. Pełnomocnictwo wpłynęło do Urzędu Skarbowego w B. w dniu [...] 2004 r. przy piśmie z dnia [...] 2004 r.. Pismem z dnia [...] 2004 r., nadanym w tym samym dniu listem poleconym, pełnomocnik strony wniósł odwołanie od wyżej wymienionej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., żądając jej uchylenia. Zarzucił przy tym rażące naruszenie prawa, poprzez wprowadzenie do obrotu prawnego decyzji w wersji roboczej nieznaną Ordynacji podatkowej oraz stwierdzenie faktów nieprawdziwych wobec uznania, że w sprawie nie ma zastosowania wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 kwietnia 2004 r. sygn. akt K 24/03, jak i wyrok z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. 22/03. W dniu [...] 2004 r. pełnomocnik wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, iż W. S. był przeświadczony, że odebrał w dniu [...] projekt decyzji, bowiem decyzja ta była zatytułowana "wersja robocza". Zakładał więc, że właściwa decyzja zostanie dopiero wydana i przesłana pełnomocnikowi, który w międzyczasie został ustanowiony. Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu [...] 2004 r. postanowienie nr [...], w którym stwierdził, iż odwołanie strony z dnia [...] 2004 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Ponadto w tym samym dniu wydał postanowienie nr [...], w którym orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołał art. 162 i art. 163 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Odnośnie okoliczności faktycznych wskazał, iż skuteczne doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło w dniu [...] r., a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] 2004 r., natomiast odwołanie zostało złożone w dniu [...] 2004 r. tj. po upływie – określonego ustawą – terminu do wniesienia odwołania. Ponadto zaakcentował, iż pełnomocnik strony w dniu [...] 2004 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, po czym przytoczył argumentację zawartą w tym wniosku. Odnosząc się do okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą Dyrektor Izby Skarbowej podał, iż z uregulowań zawartych w art. 162 § 1, 2 i 3 ustawy – Ordynacja podatkowa wynikają cztery przesłanki skutecznego wniesienia żądania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, które muszą wystąpić łącznie, a w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik ani nie uprawdopodobnił braku winny w uchybieniu terminu, ani nie dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie organu odwoławczego strona nie uprawdopodobniła braku winy, bowiem powołała się jedynie na okoliczność przeświadczenia, że decyzja została odebrana w dniu [...] 2004 r., w sytuacji gdy faktycznie W. S. odebrał decyzję w dniu [...] r. oraz na domniemanie, że jest to projekt decyzji, z uwagi na zapis "wersja robocza". Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił przy tym, iż zapis ten jest nadawany automatycznie przez system komputerowy, a po podpisaniu decyzji winien być usunięty, czego nie uczyniono przez pomyłkę. Stwierdził jednak, iż okoliczność ta nie może uzasadniać braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, bowiem w przypadku wątpliwości pełnomocnik powinien ustalić zarówno właściwy termin odbioru decyzji, jak i charakter decyzji. Zaakcentował, iż zapis "wersja robocza" nie jest wadą i nie obala ważności i prawidłowości tej decyzji jako aktu administracyjnego, gdyż sporna decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane przepisem art. 210 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa. Wyraził też pogląd, iż strona nie wykazała wymaganej w takich przypadkach staranności, a zgodnie z art. 215 § 2 tej ustawy mogła wnieść żądanie o wyjaśnienie treści decyzji. Końcowo Dyrektor Izby Skarbowej podał, że strona nie wskazała kiedy ustała przyczyna uniemożliwiająca złożenie w ustawowym terminie odwołania, a tym samym nie wykazała, że został zachowany siedmiodniowy termin do wniesienia żądania o przywrócenie terminu. Uznał przy tym, iż przyczyna ta ustała w dniu wniesienia odwołania tj. 23 lipca 2004 r., a zatem składając wniosek w dniu 9 sierpnia 2004 r. strona nie zachowała siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. W skardze z dnia [...] 2004 r. pełnomocnik strony wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia lub jego uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zarzucił przy tym naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, poprzez wprowadzenie do obrotu prawnego decyzji w wersji roboczej czym wprowadzono stronę w błąd, co skutkowało wniesieniem odwołania z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy oraz przytoczył treść zaskarżonego postanowienia. Końcowo stwierdził, iż ze stanowiskiem zawartym w postanowieniu nie można się zgodzić, gdyż organy podatkowe przesyłając decyzję w wersji roboczej wprowadziły stronę w błąd, bowiem ordynacja podatkowa nie zna takiego pojęcia, a zapis ten sugerował, że decyzja ostateczna będzie wydana w późniejszym terminie. Wskazał, iż w słowniku języka polskiego PWN pojęcie "wersja" oznacza "jedno z kilku ujęć, opracowań tego samego utworu", a "robocza" – "przeznaczona do pracy". Zasadność skargi uzasadnił okolicznością, iż zaskarżone postanowienie sankcjonuje decyzję nieznaną w przepisach prawa. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Zaakcentował, iż w kwestii oceny zachowania siedmiodniowego terminu do wniesienia żądania o przywrócenie terminu, organ podatkowy przyjął wersję najbardziej korzystną dla strony. Uznał bowiem, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania ustała z chwilą wniesienia tego odwołania tj. w dniu [...] 2004 r., a zatem siedmiodniowy termin upływał z dniem [...] 2004 r.. Natomiast żądanie o przywrócenie terminu zostało wniesione w dniu [...] 2004 r., a więc z uchybieniem terminu. Ponieważ termin ten nie ulega przywróceniu, okoliczność ta przesądza o braku podstaw do pozytywnego rozpoznania wniosku strony skarżącej. Na rozprawie pełnomocnicy stron postępowania wnosili i wywodzili jak w skardze i w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a sądowa kontrola aktów administracyjnych jest sprawowana wyłącznie w aspekcie ich legalności, czyli zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W kwestii merytorycznej, jaką w niniejszym postępowaniu jest ocena legalności zaskarżonego postanowienia, wskazać należy na normę prawną zawartą w art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.– Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w sprawie przywrócenia terminu ustanowione zostały cztery przesłanki, których spełnienie warunkuje pozytywne rozpatrzenie wniosku strony. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie, a są to: uprawdopodobnienie przez stronę zainteresowaną braku winy w uchybieniu terminu (§ 1), wniesienie prośby o przywrócenie terminu (§ 1), dochowanie terminu do wniesienia wniosku, wynoszącego 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi (§ 2) oraz dopełnienie czynności, dla której był określony termin (§ 2). Powołane przepisy nie ustanawiają hierarchii ważności tych przesłanek, a zatem niespełnienie choćby jednej z nich, przy równoczesnym dopełnieniu innych przesądza o niedopuszczalności przywrócenia terminu. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego w żadnym stopniu, składając wniosek z dnia [...] 2004 r., nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania oraz nie wykazał, że wniósł wniosek w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Nie można bowiem uznać, iż powołanie się na fakt domniemania otrzymania projektu decyzji, w sytuacji gdy w dniu [...] 2004 r. wniesione zostało odwołanie od tej decyzji, sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem, jest okolicznością wystarczającą do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Słusznie przy tym wskazał Dyrektor Izby Skarbowej, iż w przypadku wątpliwości pełnomocnik powinien ustalić zarówno właściwy termin odbioru decyzji, jak i charakter decyzji, bowiem zapis "wersja robocza" nie jest wadą i nie obala ważności i prawidłowości tej decyzji jako aktu administracyjnego. Zaakcentować przy tym trzeba, iż sporna decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane przepisem art. 210 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, a zgodnie z art. 215 § 2 tej ustawy strona mogła wnieść żądanie o wyjaśnienie treści decyzji. Co więcej pełnomocnik strony w złożonym odwołaniu nie kwestionował skuteczności doręczenia tej decyzji, ograniczając się wyłącznie do stwierdzenia, że decyzja ta zatytułowana jest "wersja robocza". W tym stanie rzeczy za uzasadniony należy uznać pogląd, iż strona nie wykazała wymaganej w takich przypadkach staranności. Nie ulega również wątpliwości, iż strona skarżąca nie dochowała terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, określonego w art. 162 § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa i wynoszącego 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Zaakcentować przy tym trzeba, że pełnomocnik skarżącego, ani w przedmiotowym wniosku, ani w skardze nie wykazał, iż termin ten został zachowany. W tej kwestii zaaprobować więc trzeba wersję najbardziej korzystną dla strony, jaką przyjął organ podatkowy. Uznał bowiem, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania ustała z chwilą wniesienia tego odwołania tj. w dniu [...] 2004 r., a zatem siedmiodniowy termin upływał z dniem [...] 2004 r.. Natomiast żądanie o przywrócenie terminu zostało wniesione w dniu [...] 2004 r., a więc z uchybieniem terminu. Ponieważ termin ten nie ulega przywróceniu, już ta okoliczność przesądziła o braku podstaw do pozytywnego rozpoznania wniosku strony skarżącej. Reasumując dotychczasowe spostrzeżenia stwierdzić należy, iż Dyrektor Izby Skarbowej orzekając w tej sprawie, po szczegółowym rozpatrzeniu wszystkich przedstawionych powyżej przesłanek warunkujących rozstrzygnięcie w przedmiocie przywrócenia terminu, zasadnie wydał postanowienie odmawiając spełnienia prośby strony. Odnosząc się do treści skargi zauważyć należy, iż pełnomocnik strony nie sformułował żadnych zarzutów w stosunku do zaskarżonego postanowienia, a odnośnie wniosku o stwierdzenie jego nieważności nie powołał żadnej podstawy prawnej, jak i nie przedstawił żadnego uzasadnienia. Natomiast w argumentacji zawartej w końcowej części skargi odniósł się do problemu funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji z adnotacją "wersja robocza", która to kwestia nie może być rozstrzygana w postępowaniu dotyczącym oceny legalności zaskarżonego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy, Sąd – działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – skargę oddalił.