I SA/Gl 172/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sądu Okręgowego w C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził niedopuszczalność zażalenia Sądu Okręgowego w C. z dnia [...]r. wniesionego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., działającego w imieniu Ministra Finansów, z dnia [...]r. nr [...]o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z dnia 1 lipca 2013 r., uzupełnionego dnia 23 września 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie pomocy prawnej z urzędu. Postanowienie to doręczono stronie w dniu 6 grudnia 2013 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru. W dniu 9 stycznia 2014 r. (data nadania) Sąd Okręgowy w C., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę na powyższe postanowienie. Przekazując skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do złożenia skargi. Organ wskazał przy tym, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 1951 r. Nr 4, poz. 28 ze zm.) dniami wolnymi od pracy są m.in. 6 stycznia - Święto Trzech Króli (art. 1 pkt 1 lit b) oraz niedziele (art. 1 pkt 2). W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia postanowienia, czyli od dnia 6 grudnia 2013 r., upłynął zatem w dniu 7 stycznia 2014 r. Jest tak dlatego, że ostatni dzień terminu przypadł na dzień wolny od pracy, tj. niedzielę 5 stycznia 2014 r. Kolejny dzień, tj. 6 stycznia 2014 r. również był dniem wolnym, a zatem za ostatni dzień terminu należy uznać najbliższy dzień powszedni, czyli wtorek 7 stycznia 2014 r. Skarga została zaś wniesiona w dniu 9 stycznia 2014 r., a więc po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.