I SA/Gl 173/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postępowania Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. W skardze z dnia 8 stycznia 2009 r. skarżący zawarł wniosek o "zabezpieczenie skargi przez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego dla wykonania zobowiązania podatkowego nałożonego za rok 2004 w kwocie [...]złotych decyzją Urzędu Kontroli Skarbowej (...) oraz decyzją Izby Skarbowej (...) do czasu ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie". Następnie nadesłał suplement (pismo z dnia 22 stycznia 2009 r.), w którym wyjaśnił, że wniosek o zabezpieczenie stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia. Zwrócił także uwagę, że wniósł o ustanowienie hipoteki dla zabezpieczenia roszczeń, zaś organ nie udzielił odpowiedzi na ten wniosek, lecz wystąpił o ustanowienie hipoteki przymusowej. Jednocześnie załączył kserokopię odpisu zwykłego księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości położonej w K., z której wynika, że ustanowiona została hipoteka przymusowa kaucyjna. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia podkreślił, że "okolicznością uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości." Za taką okoliczność nie uznał również zarzutów dotyczących "opieszałości organu podatkowego". Jednocześnie wskazał na sytuację majątkową strony, podnosząc przy tym, że "trudno uznać za na tyle złą, by miała przesądzać o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W myśl zatem art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 61 § 3 ppsa wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem treścią art. 61 § 3 objęte zostały również akty wydane w pierwszej instancji. W związku z tym złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej będzie podlegał rozpoznaniu. Przystępując zatem do oceny wniosku, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Składając ów wniosek, strona nie wykazała, aby wykonanie decyzji stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowało trudne do odwrócenia skutki. Skarżący ograniczył się jedynie do sprecyzowania żądania, a nie zobrazował okoliczności, które uzasadniałyby istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutki. Za takie nie mogą być bowiem uznane podnoszone przez niego zarzuty dotyczące sposobu prowadzenia postępowania przez organy czy też złożenie wniosku o ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości. Warto zarazem zwrócić uwagę, że na taką właśnie przyczynę odmownego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania wskazał także organ odwoławczy. W konsekwencji brak jest podstaw do wstrzymania wykonania. Okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania nie dopatrzył się także Sąd, analizując akta sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.