I SA/Gl 1730/04

PostanowienieWSA w Gliwicach2005-02-07

Skład orzekający: Beata Kalaga-Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy protokół kontroli, który nie zawiera minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji administracyjnej, może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego?
Ratio decidendi
Protokół kontroli, który nie rozstrzyga o istocie sprawy i nie pozwala na ustalenie podmiotów ani przedmiotu stosunku materialnego, nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro taki protokół nie jest aktem wymienionym w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
E.K. i A.G. wniosły skargę na protokół kontroli i pismo Prezydenta Miasta Z., uznając protokół za decyzję administracyjną i domagając się stwierdzenia jego nieważności. Prezydent Miasta Z. wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że protokół jest wynikiem kontroli prawidłowości naliczania i wykorzystania dotacji. Sąd uznał, że protokół kontroli nie jest decyzją administracyjną i odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. i A.G. – Spółki Cywilnej A w Z. na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dotacji z budżetu państwa postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] E.K. i A.G., właścicielki Spółki Cywilnej A z siedzibą w Z. wniosły łączną skargę na protokół kontroli nr [...] z dnia [...] i pismo Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...]. Zaskarżony w niniejszej sprawie protokół kontroli nr [...] z dnia [...] strony uznały za decyzję administracyjną i wniosły o stwierdzenie jego nieważności. Prezydent Miasta Z. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podniósł, że zaskarżony protokół jest rezultatem kontroli, której przedmiotem było sprawdzenie prawidłowości naliczania i wykorzystania przez stronę otrzymanych z Gminy Miejskiej Z. dotacji w latach 2002 – 2003 oraz przestrzegania przez stronę postanowień umowy użyczenia i najmu nieruchomości położonej w Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd Administracyjny orzeka w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, a także inne akty tych organów, szczegółowo określone w art. 3 § 2 cytowanej ustawy. Sądy Administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest protokół kontroli nr [...] z dnia [...] zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej u strony z upoważnienia Prezydenta Miasta Z., który w skardze nazwany został przez strony "decyzją, jaką jest akt administracyjny zatytułowany protokół nr [...] z kontroli". Należało zatem ocenić, czy jest to akt wymieniony w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., a w szczególności, czy jest to decyzja administracyjna? Decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 K.p.a. jest akt administracyjny stanowiący przejaw woli administracyjnych w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (por. uzasadnienie uchwały Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988r., III AZP 1/88, opubl. OSPiKA 1989, Nr 3, poz. 59). W orzecznictwie sądowym za utrwalony należy uznać pogląd, że pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 Kpa, jeżeli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981, sygn. SA 1163/81, opubl. OSPIKA 1982, nr 9-10, poz. 169). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżony protokół nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 107§ 1 Kpa, gdyż nie zawiera on minimum elementów, o których mowa w przywołanym przepisie. Przede wszystkim protokół ten nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie można w żaden sposób ustalić podmiotów, a głównie przedmiotu stosunku materialnego, a to jego nawiązanie jest celem, dla którego zrealizowania następuje wydanie decyzji administracyjnej. Zaskarżony protokół stanowi pisemną informację relacjonującą wyniki kontroli, które z uwagi na charakter łączących strony stosunków prawnych mogą być przedmiotem umów cywilno - prawnych, a zakres ich wykonania może być dochodzony na drodze powództwa cywilnego. Natomiast w świetle uregulowania art. 3 § 2 i § 3 ustawy p.p.s.a. na informowanie przez organ samorządowy o podejmowanych przez niego czynnościach kontrolnych oraz o ich wynikach nie przysługuje skarga do Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Sąd Administracyjny odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu. Z tych przyczyn, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło