I SA/Gl 1776/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-07-22

Skład orzekający: Eugeniusz Christ, Bożena Miliczek-Ciszewska, Wojciech Organiściak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, opartych na twierdzeniu o niewłaściwości organu egzekucyjnego, zależy od wyniku innego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiocie ustalenia właściwości organu egzekucyjnego?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku innego postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, które dotyczyło zagadnienia prawnego kluczowego dla ustalenia właściwości organu egzekucyjnego w niniejszej sprawie. Rozstrzygnięcie NSA będzie miało przesądzający wpływ na wynik postępowania przed WSA.
Stan faktyczny
Spółka A S.A. wniosła skargę do WSA w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., które utrzymało w mocy postanowienie organu egzekucyjnego o uznaniu zarzutów spółki za niezasadne. Zarzuty spółki dotyczyły prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez niewłaściwy organ, którym według spółki powinien być Prezydent Miasta Z., a nie Naczelnik Urzędu Skarbowego. Spółka argumentowała, że przepisy reformujące administrację publiczną zmieniły właściwość organów w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Bożena Miliczek-Ciszewska (spr.), Wojciech Organiściak, Protokolant specjalista Anna Florek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2014 r. sprawy ze skargi A S.A. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...]r. [...] Prezydent Miasta Z. zajął stanowisko w kwestii zarzutu, złożonego przez A S.A. w K. (dalej: "spółka" albo "zobowiązana") na postępowanie egzekucyjne, prowadzone przez Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 14 listopada 2012 r. nr [...], [...]oraz [...], obejmujących zaległość podatkową w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do grudnia 2007 r. W ocenie spółki postępowanie egzekucyjne prowadzone było przez niewłaściwy organ egzekucyjny. Prezydent Miasta Z. w powyższym postanowieniu z dnia [...]r. stwierdził, że egzekucja prowadzona jest przez właściwy organ egzekucyjny i uznał tym samym zgłoszony zarzut zobowiązanej za bezzasadny. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpoznaniu zażalenia spółki, utrzymało postanowienie Prezydenta Miasta Z. w mocy. Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela, postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] uznał złożone przez spółkę zarzuty za niezasadne. Po rozpoznaniu zażalenia na to postanowienie, Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zasadniczym argumentem podnoszonym w złożonej skardze jest prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez niewłaściwy organ egzekucyjny. Spółka podniosła, że z dniem 1 stycznia 1997 r. – w istotnym dla rozstrzygnięcia zakresie - naczelnik urzędu skarbowego utracił na rzecz organu gminy kompetencje w zakresie postępowania egzekucyjnego. Związane jest to z regulacjami prawnymi, które zawarte były w art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. - o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz.U. z 1995 r., Nr 141, poz. 692 ze zm.), a także w art. 87 a następnie w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (tj. Dz.U. z 1998 r., Nr 133, poz. 872 ze zm.). Powyższe – zdaniem spółki – oznacza, że w przedmiotowej sprawie właściwym organem jest Prezydent Miasta Z., natomiast Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. jest organem niewłaściwym. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Zaakcentować należy, że na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2014 r., nr BO-4660-23/14 Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przedstawione zostało do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne: "1. Czy w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, art. 19 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012r. poz. 1015, z późn. zm.) w sposób wyłączny określa właściwość organu egzekucyjnego, będącego właściwym organem gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego. 2. W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie 1, czy na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 2 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm.) do przeprowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych właściwym organem egzekucyjnym jest właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego, czy też naczelnik urzędu skarbowego, miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, bądź w obszarze działania których znajduje się miejsce położenia składników majątku zobowiązanego". Ponieważ powyższe zagadnienie prawne dotyczy problemu, stanowiącego przedmiot sporu w rozpatrywanej sprawie, jego rozstrzygnięcie mieć będzie przesądzający wpływ na wynik niniejszego postępowania. Mając to na uwadze i uwzględniając nadto względy natury słusznościowej oraz ekonomii procesowej, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło