I SA/Gl 1778/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2015 r. sprawy ze skargi S. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia 1) umorzyć postępowanie; 2) zwrócić wpłacającemu cały uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 (słownie: sto) złotych. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...]., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie wydane przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w dniu [...] nr [...] którym organ ten, działając jako wierzyciel, uznał za nieuzasadnione zarzuty, jakie pełnomocnik zobowiązanego S.L. sformułował w piśmie z dnia 19 lipca 2013 r. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...], nr [...]. Egzekwowaną należność stanowiła grzywna w celu przymuszenia. Na powyższe postanowienie organu drugiej instancji pełnomocnik zobowiązanego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Od skargi tej uiścił wpis w kwocie 100 zł. Natomiast w piśmie z dnia 22 stycznia 2015 r. oznajmił, że skargę tę cofa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne (nastąpi to, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Sąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Jako że w rozpatrywanym przypadku nie została spełniona żadna przesłanka niedopuszczalności cofnięcia skargi, należało je uznać za skuteczne i w konsekwencji umorzyć postępowanie. Ponieważ pełnomocnik skarżącego uiścił wpis od skargi, a pismo to następnie cofnął, niezbędne zarazem stało się orzeczenie o zwrocie tej opłaty sądowej.