I SA/Gl 1804/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] .Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) s p r o s t o w a ć oczywistą omyłkę w wyroku z dnia 1 czerwca 2006r. sygn. akt I SA/Gl 1803/05 w ten sposób, że: - w wersie 1 sentencji wyroku oraz w wersie 1 uzasadnienia wyroku na stronach nr od 2 do 9 zamiast sygn. akt. I SA/Gl 1803/05 wpisać sygn. akt. I SA/Gl 1804/05, - w wersie 14 sentencji wyroku zamiast ,,na decyzję z dnia [...] r. Nr [...] wpisać ,,na decyzję z dnia [...] r. Nr [...], - w pkt.3 rozstrzygnięcia Sądu zamiast ,,zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania" wpisać ,, zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ([...] złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania". W dniu 20 września 2006r. do tut. Sądu wpłynął wniosek Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie sprostowania nieprawidłowości w wyroku Sądu z dnia 1 czerwca 2006r. Organ podniósł, iż sentencja wyroku w niniejszej sprawie dotyczy decyzji z dnia [...]r. nr [...] wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od [...] do [...] oraz [...] 2001r. natomiast uzasadnienie odnosi się do postępowania w zakresie podatku od towarów i usług za okres od [...] do [...] 2000r. tj. decyzji z dnia [...]r. nr [...]. W związku z powyższym sentencja nie koresponduje z treścią uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z tych względów, na mocy art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd sprostował oczywistą omyłkę, w sposób określony w sentencji niniejszego postanowienia.