I SA/Gl 1813/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku z dnia 19 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1813/13 w ten sposób, że w wersie 14 sentencji zamiast "[...]" wpisać: "[...]". WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 19 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał wyrok mocą, którego uchylił zaskarżoną w sprawie decyzję. W wersie 14 sentencji przedmiotowego wyroku, wskutek oczywistej omyłki, mylnie oznaczono numer zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie Sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie sprostowano oczywistą omyłkę dostrzeżoną w sentencji wydanego wyroku, polegającą na błędnym oznaczeniu numeru zaskarżonej decyzji. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadzi do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Nie ulega przy tym wątpliwości, że przedmiotem rozpoznania na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2014 r. była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]. Z tych względów, na mocy art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd sprostował oczywistą omyłkę, w sposób określony w sentencji niniejszego postanowienia.