I SA/Gl 1836/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę W piśmie z dnia [...] r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący J. N. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...]. Z akt administracyjnych, przesłanych do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu do rąk własnych w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zamieszczone w aktach administracyjnych sprawy – karta nr 14), zaś skarga na to postanowienie została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. (co wynika z datownika nadawczego przesyłki pocztowej nr R-[...], koperta w aktach sprawy), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu ustawowego, który w tym przypadku upłynął – zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. – w dniu [...] r. (środa – dzień roboczy). W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany skargę – jako spóźnioną – odrzucić, działając w oparciu o przywołane wcześniej przepisy i na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.