I SA/Gl 1843/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Wiciak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2009 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kompensacji wzajemnych zobowiązań w kwestii zażalenia strony skarżącej na postanowienie z dnia 8 września 2008 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek strony skarżącej - A Sp. z o.o." w Z. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 19 marca 2007 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 24 września 2008 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie jej z kosztów sądowych. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 maja 2009 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie [...] – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia – pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 czerwca 2009 r. Termin uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie [...]. Jednakże nie dokonała jego zapłaty, pomimo pouczenia o skutkach nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.