I SA/Gl 185/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę; W dniu 28 stycznia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skarga Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...]. W imieniu skarżącego skargę wniósł pełnomocnik w osobie A. P. W dalszej kolejności, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi z jednoczesnym wskazaniem, że A. P. jest osobą uprawnioną do występowania w charakterze pełnomocnika przed sądami administracyjnymi. Nadto wezwano pełnomocnika do jednoznacznego oświadczenia, czy jego intencją było zaskarżenie w skardze z dnia 20 grudnia 2009r. również decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] dotyczących określenia wysokości odsetek za zwłokę pod rygorem przyjęcia, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy tylko decyzji dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Skierowaną- na adres pełnomocnika skarżącego- przesyłkę, zawierającą wezwanie Sądu do uzupełniania braków formalnych wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania tj. odrzuceniu skargi, awizowano dwukrotnie w dniu 8 lutego 2010r. oraz w dniu 15 lutego 2010r. (pismo Poczty Polskiej z dnia 17 marca 2010r.) W dalszej kolejności wobec nie odebrania przesyłki w terminie Urząd pocztowy dokonał jej zwrotu do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, ,,w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 , pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl z kolei § 2 ,,zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni o dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, albo gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Zgodnie więc z dyspozycją wyżej cytowanego przepisu, skutek doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił w dniu 22 lutego 2010r., z kolei termin do uzupełnienia braków upłynął odpowiednio w dniu 1 marca 2010r. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił jednakże w terminie braków formalnych skargi. Tymczasem w myśl art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (...). Pełnomocnictwo może być ogólne tj. do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw oraz do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 ppsa). Nie dołączenie do pisma procesowego pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy, stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 46 § 3 ppsa. Taki brak formalny podlega usunięciu w sposób przewidziany w art. 49 § 1 ppsa, a jego nie usunięcie w terminie 7 dni prowadzi – w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą - do jej odrzucenia, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt. 3 ppsa. Z kolei w myśl art. 215 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt.3 i § 3 ppsa, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.