I SA/Gl 185/13

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M. W. wynagrodzenie od Skarbu Państwa w kwocie 550,60 zł (słownie pięćset pięćdziesiąt złotych sześćdziesiąt groszy, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 96,60 zł) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 13 marca 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy, ustanawiając mu adwokata, którym wyznaczony został adwokat M. W. Pełnomocnik ten m.in. ustanowił dwóch różnych pełnomocników substytucyjnych występujących na rozprawie, na której wydano wyrok oddalający skargę, oraz na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnej w przedmiocie skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika od wspomnianego wyroku; w obu przypadkach opłata skarbowa została uiszczona. Na tej pierwszej rozprawie oraz w skardze kasacyjnej złożono wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W związku z przepisem przejściowym zawartym w § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w rozpatrywanym zakresie należy zatem sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461, dalej powoływanego jako rozporządzenie). Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w jego rozdziałach 3-5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 18 ust. 1 znajdującym się w rozdziale 5 rozporządzenia. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach innych niż wymienione dwóch wcześniejszych jednostkach redakcyjnych wynoszą 240 zł. Sprawa objęta wnioskiem zalicza się właśnie do tej kategorii. Jej przedmiot stanowi bowiem skarga na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, natomiast w § 18 ust. 1 pkt 1 lit a i b mowa jest o sprawach, których przedmiot stanowią odpowiednio należność pieniężna (lit. a), czyli kwestia ustalenia lub określenia wysokości takiej należności, oraz skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b). Z kolei stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokatowi, który prowadził sprawę już w pierwszej instancji, należy się 75 % stawki minimalnej za tę instancję, czyli w niniejszej sprawie kwota 180 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznaną opłatę, wynoszące łącznie 420 zł, trzeba podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o 23% (96,60 zł). Przepis ten nie pozwala na takie podwyższenie drugiego składnika wynagrodzenia, tj. niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika. Takie wydatki jednak pełnomocnik poniósł, uiszczając dwukrotnie opłatę skarbową od pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi substytucyjnemu, toteż kwota wpłacona z tego tytułu (34 zł) podlega zwrotowi i należy ją doliczyć do wynagrodzenia. Wobec powyższego na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z uwzględnieniem § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i § 19 pkt 1 rozporządzenia oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu orzeczono jak w sentencji.