I SA/Gl 1870/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga J. S. na wynik kontroli z dnia [...] r. Nr [...] prowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej w K. w prowadzonej przez skarżącego firmie " "A". W uzasadnieniu podniesiono zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej poprzez jednoczesne wydanie wyniku kontroli i sześciu decyzji określających zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług tj. w zakresie objętym kontrolą. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wniósł o stwierdzenie niedopuszczalności skargi i jej odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazując iż zaskarżony wynik kontroli wydany został zgodnie z prawem. Zawiera on jedynie stwierdzenie, że w miesiącach styczeń, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2001 r. kontrola firmy nie wykazała żadnego obrotu paliwami i za wymienione miesiące nie stwierdzono nieprawidłowości. Kontrola skarbowa "A" dotyczyła prawidłowości rozliczeń z budżetem Państwa z tytułu podatku od towarów i usług za lata 2000-2001. Zaskarżony wynik kontroli zawiera informację, iż stwierdzone nieprawidłowości zostały uwzględnione w decyzjach Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. dotyczących podatku od towarów i usług za miesiące listopad, grudzień 2000 r. oraz luty, marzec, kwiecień, maj 2001 r., a w pozostałym okresie objętym postępowaniem kontrolnym nieprawidłowości nie stwierdzono. Wojewódzki Sad Administracyjny rozważył co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, iż ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwana dalej w skrócie: p.p.s.a. przewiduje możliwość zaskarżenia wyniku kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, zakres kognicji Sądu obejmuje również orzecznictwo w sprawach skarg na "inne niż określone w pkt 1 – 3 [tego ustępu] akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że wydanie wyniku kontroli – w rozumieniu przepisów art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 ze zm.) – stanowi czynność z zakresu administracji publicznej. Jak to bowiem stwierdzono w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 1998 r. (sygn. akt FPS 18/98 – ONSA 1990, nr 2, poz. 43), wydanie – na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o kontroli skarbowej - wyniku kontroli skarbowej, wskazującego nieprawidłowości jest czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 4 obowiązującej ówcześnie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, w związku z czym podlega kontroli sądu administracyjnego. Stanowisko to pozostaje aktualne również w świetle aktualnie obowiązującej ustawy p.p.s.a. Jednakże tak ogólnie przyjęta w przedstawionej uchwale dopuszczalność wniesienia skargi do sądu na tę odmianę czynności, musi równocześnie łączyć się z ustaleniem, że dotyczy ona zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skuteczne zatem wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wynik kontroli uzależnione jest od spełnienia przesłanki w postaci stwierdzenia w nim lub uznania – w związku z wytknięciem określonej kategorii nieprawidłowości – odnoszącego się do konkretnego podmiotu obowiązku wynikającego z przepisów prawa, tj. z przepisów prawa materialnego, bowiem "tylko prawo materialne może przyznać, stwierdzić albo uznać uprawnienie lub obowiązek" (por. W. Czerwiński w glosie do przedstawionej wyżej uchwały 7 sędziów NSA z 07 grudnia 1998 r. – OSP 2000, nr 6, poz. 84). W rozpoznanej sprawie zaskarżony wynik kontroli nie nakłada na kontrolowanego żadnych obowiązków. Stwierdza jedynie, iż w konkretnym okresie objętym kontrolą nieprawidłowości nie stwierdzono, a potwierdzone uchybienia w rozliczeniach z budżetem Państwa dokonywanych w pozostałym okresie zostały uwzględnione w decyzjach Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. Reasumując należy stwierdzić, iż zaskarżony akt administracyjny nie wykracza poza granice art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o kontroli skarbowej i wskazuje wyłącznie określone ustalenia faktyczne, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa. Tego rodzaju wynik kontroli, zgodnie z pkt 1 tezy zawartej w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2000 r. sygn. akt FPS 13/00 (publ. ONSA z 2001 r. Nr 2/58) nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Wobec powyższego skargę inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie uznać należy za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.