I SA/Gl 189/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Sędziowie WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Wojciech Organiściak, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] nr [...] określającą A Sp. z o.o. w K. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2006 r. w wysokości [...]zł. Taką kwotę podatku należnego Spółka poprzednio zadeklarowała i zapłaciła. Następnie jednak złożyła korektę, w której podała, że należność ta wynosi [...] zł. Legło to u podstaw wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie określenia omawianego zobowiązania, które doprowadziło do wydania powyższych decyzji. W tym miejscu odnotowania wymaga, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2012 r., sygn. akt I FPS 1/12 "w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej)". Jednocześnie wskazać należy, że w dniu 19 czerwca 2013 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 513/13 Naczelny Sąd Administracyjny, nie podzielając stanowiska zajętego w powyższej uchwale, na podstawie art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) postanowił przedstawić do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: "Czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej)?" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie podlega zawieszeniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza zaprezentowanego stanu faktycznego nie pozostawia bowiem wątpliwości co do konieczności zastosowania tego przepisu także w rozpatrywanym przypadku. Dostrzeżenia wymaga, że w myśl art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, a zgodnie z art. 208 § 1 tej ustawy: gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Nie może umknąć uwadze, że w niniejszej sprawie termin płatności podatku od nieruchomości upływał w 2006 r., natomiast okres przedawnienia tego zobowiązania – z końcem roku 2011. Zobowiązanie to wygasło wskutek zapłaty, niemniej jednak po upływie okresu przedawnienia, a mianowicie w roku 2012 organy podatkowe nadal prowadziły postępowanie podatkowe w sprawie określenia skarżącej wysokości omawianego zobowiązania i wydały decyzje tę wysokość określające, nie zaś: decyzje, skutkiem których byłoby umorzenie postępowania. Nie ulega więc wątpliwości, że dla oceny zgodności z prawem takiego działania organów podatkowych znaczenie przesądzające będzie miało rozstrzygnięcie podjęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku rozpatrzenia przytoczonego wyżej pytania prawnego, które dotyczy wszak stosowania przepisów odnoszących się do zobowiązań podatkowych w ogólności, a nie tylko zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych. Nadto za bezsporne uznać należy, że w ramach dążenia do zapewnienia stabilności orzeczniczej sądów niezbędne jest oczekiwanie na to stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z tych względów, korzystając z kompetencji określonej w art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.