I SA/Gl 1937/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. –"A" w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] 2005 r. C. P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "A" w B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w którym organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] o zaliczeniu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług wykazanego w deklaracji VAT-7 za [...] 2005 r. w kwocie [...] zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za [...] i [...] 2003 r. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowego, wskazując, iż działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: PSA, uwzględnił skargę w całości. W załączeniu organ odwoławczy przesłał odpis postanowienia z dnia [...] r. nr [...], w którym uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...] r. nr [...] (będące przedmiotem skargi) jak również orzekł o utrzymaniu w mocy aktu organu podatkowego pierwszej instancji, tj. postanowienia z dnia [...] r. nr [...]. W piśmie z dnia [...] 2005 r. Sąd wezwał skarżącego do ustosunkowania się co do kwestii umorzenia postępowania sądowego wobec uwzględnienia skargi przez organ – w terminie 7 dni. W odpowiedzi skarżący stwierdził, iż nie może wyrazić zgody na umorzenie postępowania, gdyż mógłby w ten sposób działać na swoją niekorzyść. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 PSA, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ Sygn. akt I SA/Gl 1937/05 administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. "Lexis Nexis", Warszawa 2004, str. 106). Wskazana sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, albowiem organ odwoławczy skorzystał z możliwości, którą daje mu art. 54 § 3 ustawy PSA. Uwzględnienie w całości skargi przez organ powoduje jednocześnie, że odpada przyczyna, dla której zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie organu podatkowego drugiej instancji, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi, bezprzedmiotowym. Z wyżej wymienionych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy PSA, orzekł jak w sentencji postanowienia.