I SA/Gl 194/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 listopada 2023 r., nr 2401-IEW3.4123.27.2023.4 UNP: 2401-23-269239 w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, maj i czerwiec 2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi postanawia odrzucić skargę. W piśmie datowanym na 8 stycznia 2024 r. A. P. sformułował skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 listopada 2023 r., nr 2401-IEW3.4123.27.2023.4 UNP: 2401-23-269239 utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia 11 sierpnia 2023 r., nr [...] [...]. Decyzją tą orzeczono o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego prezesa zarządu F. Sp. z o.o. w C., wraz z tą spółką, za jej zaległości w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj i czerwiec 2018 r. w wysokości 135.691,29 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 70.093 zł i kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości 300 zł. Na podstawie zarządzeń wydanych w dniu 19 lutego 2024 r. przez Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie tych wezwań miało następujący przebieg. W dniu 20 marca 2024 r. przesyłka ta została złożona w placówce pocztowej, a w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. W dniu 28 marca 2024 r. pozostawiono zawiadomienie powtórne. W dniu 5 kwietnia 2024 r. przesyłkę zwrócono jako niepodjętą w terminie. Skarżący jak dotąd nie podpisał skargi ani nie uiścił należnego od niej wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu niewykonania powyższych wezwań. Wyjaśnienie motywów niniejszego rozstrzygnięcia należy rozpocząć od odnotowania, że w myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Niezależnie od powyższego uwzględnienia wymaga, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie z kolei do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazane terminy (zarówno do uiszczenia wpisu od skargi, jak i do uzupełnienia braku formalnego tego pisma) zostały określone w ustawie i wynoszą siedem dni, a ich bezskuteczny upływ obliguje sąd do odrzucenia skargi. Tymczasem taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Przyczyną tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, że skutek doręczenia skarżącemu wezwań do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpił w dniu 3 kwietnia 2024 r. w trybie przewidzianym w art. 73 p.p.s.a. Przepis ten ma zastosowanie w razie niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu tych czynności w niniejszej sprawie świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwróconej przesyłce (na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru i kopercie, w której ją wysłano). Zgodnie z nimi przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej, a w skrzynce odbiorczej adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Po raz pierwszy dokonano tego w dniu 20 marca 2024 r., powtórnie – w dniu 28 marca 2024 r., natomiast w dniu 5 kwietnia 2024 r. przesyłkę tę zwrócono nadawcy jako niepodjętą w terminie. Powyższe oznacza, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 3 kwietnia 2024 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi była środa 10 kwietnia 2024 r. Jako że termin ten upłynął bezskutecznie, skargę należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych względów wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.