I SA/Gl 197/11

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi K.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając w terminie m.in. na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podniosła, że jest "osobą starszą ([...] lat), schorowaną, niepełnosprawną od 1975 r. i samotną". Dodała, że jej jedyny dochód stanowi emerytura w wysokości 1003,72 zł, wystarczająca "tylko na bardzo skromne utrzymanie". Pośród ponoszonych przez siebie wydatków wymieniła m.in. koszt zakupu leków (300 zł) oraz sumy przeznaczane na zakup węgla do ogrzewania domu (2000 zł rocznie). Skarżąca nadmieniła również, iż przy niektórych pracach domowych musi korzystać z odpłatnej pomocy osób trzecich. Według wniosku strona nie posiada żadnego majątku poza domem i niewielką nieruchomością rolną. Do wniosku dołączono potwierdzenie odbioru emerytury, natomiast do wcześniejszego pisma z dnia 30 marca 2011 r. – dokumentację dotyczącą stanu zdrowia wnioskodawczyni, m.in. kopie karty informacyjnej leczenia szpitalnego i orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – niezbędne dokumenty źródłowe. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca w dostatecznym stopniu wykazała, iż powyższa przesłanka została spełniona, przy czym konkluzję tę można sformułować na podstawie przedłożonego przez nią materiału dowodowego, bez potrzeby wystosowywania wezwania do nadesłania dodatkowej dokumentacji źródłowej. Przedstawione potwierdzenie odbioru emerytury dowodzi przecież, że strona uzyskuje dochód w kwocie wskazanej we wniosku, której nie można uznać za wystarczającą dla pokrycia zarówno wszystkich niezbędnych wydatków życiowych, jak i kosztów postępowania, nawet w najmniejszej możliwej wysokości. Jest tak tym bardziej dlatego, że skarżąca, jak to wynika z nadesłanej wcześniej dokumentacji medycznej, jest osobą starszą i ma problemy zdrowotne, co uprawdopodabnia jej twierdzenia na temat ponoszonych przez nią kosztów leczenia, z pewnością odczuwalnych w jej sytuacji majątkowej. W ocenie rozpoznającego wniosek w takim stanie rzeczy każdy dodatkowy wydatek może wiązać się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego skarżącej. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.