I SA/Gl 199/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę; Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skargę na decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...]. W dalszej kolejności, Sąd wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez drugą z osób skarżących (skarga, albowiem opatrzona była tylko jednym podpisem), a także poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwania wraz z pouczeniem, o skutkach ich niewykonania (tj. odrzuceniu skargi po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia wezwań) zostały skutecznie doręczone skarżącym dnia 7 kwietnia 2008r. (potwierdzenia odbioru). Zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął odpowiednio dnia 14 kwietnia br. Skarżący w przewidzianym siedmiodniowym terminie nie uzupełnili jednak braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnemu (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego. Taki brak formalny podlega usunięciu w sposób przewidziany w art. 49 § 1 ppsa, a jego nie usunięcie w terminie 7 dni prowadzi – w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą do jej odrzucenia- zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt. 3 ppsa. Z kolei w myśl art. 215 ppsa, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W niniejszej sprawie nie wykonano obowiązku nałożonego w prawidłowo doręczonych wezwaniach Sądu, a zatem skarga skarżących na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt. 3 oraz § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.